آشاميدن ، مسكن و لباس است ، بنا بر اين به مقدارى كه نياز انسانى ايجاب مىكند ، در حدى كه شخص را براى اطاعت خدا و تقواى الهى يارى كند ، از آنها استفاده مىكند ، چون اين مقدار مربوط به دنيا نيست . و هر كسى كه درجهء معرفت و آگاهى او بيشتر و يقينش كاملتر است ، بيشتر از ديگران ، از نعمتهاى دنيا بر حذر است ، به حدّى كه حضرت عيسى ( ع ) وقت خواب سر خود را بر سنگ مىنهاد ، و بعد از خواب آن را دور مىانداخت ، چون شيطان براى او مجسّم شده و او را دنيا طلب خوانده بود ، و به حدّى كه حضرت سليمان در زمان قدرت خود ، به مردم غذاهاى لذيذ را مىخوراند ، اما خود نان جوين مىخورد ، و به اين ترتيب ، سلطنت را وسيلهء آزمون و رياضتى براى خود قرار داده بود ، و به همين دليل خداوند متعال دنيا را از پيامبر ( ص ) دور ساخته بود ، و آن بزرگوار چند روز ، در حالى مىگذراند ، كه از گرسنگى ، سنگ بر شكمش مىبست ، و براى همين بود كه خداوند متعال ، گرفتارى و مصيبت را بر انبيا و اوصيا و پس از آنها بر بهترينها و بهتران ، مسلط كرده بود ، تمام اينها به خاطر توجه و عنايت به ايشان و منّتى بر ايشان بود ، تا در آخرت بهره و نصيب بيشترى داشته باشند ، همان طورى كه يك پدر مهربان فرزندش را از ميوهها و غذاهاى لذيذ منع مىكند و به دليل علاقهاى كه به او دارد و نه به خاطر بخل نسبت به او ، او را وادار به تحمّل رنج خون گرفتن و حجامت ( 3 ) مىكند ، پس آنچه از اين امكانات دنيايى به مقدار نياز مورد استفاده قرار مىگيرد به منظور كمك به تقوا و اطاعت پروردگار و در حقيقت براى خداست ، هر چند كه به ظاهر ، صورت دنيايى دارد ، و تمام آنچه از مال و منال دنيا به قصد لذّت و فخرفروشى به ديگران باشد ، براى دنياست ، نه براى خدا و آنچه به خاطر تقوا و اجراى فرمان خدا باشد ، براى خداست .
پيامبر ( ص ) فرمود : هر كس حلال دنيا را براى فزونطلبى و فخرفروشى بخواهد ، خدا را ملاقات خواهد كرد در حالى كه از او خشمناك است ، و هر كس آن را - به منظور حفظ آبرو از دريوزگى و خويشتن دارى - بطلبد ، روز
مجموعه ورام ( آداب و اخلاق در اسلام ) ( فارسى ) — صفحة 289
مساهمون: ورام بن أبي فراس المالكي الاشتري
ص٢٨٩