در ماه شعبان سال 470 اتفاقا دختر نظام الملك كه همسر عميد الدوله بود وفات يافت . از نظر احترام پدر دختر را در دار الخلافه دفن كردند و عادت بدين كار جارى نشده بود . ميان نظام الملك و خانواده وزير خليفه رشته نسبت پاره شد . در ماه محرم سال 471 گوهر آئين به شغل شحنگى وارد بغداد شد . بر در سراى او روزانه سه نوبت طبل مىزدند . او را از طبل زدن منع كردند و گفتند در دار الخلافه عادة چنين رسمى نبوده است . اين كار عزل وزير ابن جهير را در پى داشت . تفصيل قضيه اينكه چون گوهر آئين به بغداد رسيد نامهاى از سلطان ملكشاه به خليفه رساند كه مشتمل بر تقاضاى عزل وزير بود . در پاسخ گفته شد : ابن جهير وزير نيست . پسر وى عميد الدوله كه اينك در لشگرگاه سلطانى است وزير مىباشد . ابن جهير نايب فرزند است . عميد الدوله پس از درگذشت همسرش آهنگ لشگرگاه سلطان كرده بود . او مىدانست كه اگر گوهر آئين در راه با او برخورد كند وى را از راه منصرف مىكند و باز مىگرداند . به شتاب از راه كوهستان حركت كرد . گوهر آئين در نيمه صفر به در محله فردوس رسيد درحالىكه مست بود .
دروازه را به رويش بستند . گوهر آئين روز و شبى در آنجا خود و كسانش گذراندند سپس گفت : بايد وزير ابن جهير فورا بدون فوت وقت با من ملاقات كند . چون فخر الدوله ابن جهير از قضايا آگاه شد خود پيشدستى كرد و استعفاء كرد . به وى اجازه داده شد كه از كار كنار برود و در خانه خود بنشيند . از جانب خليفه فرمانى خطاب به گوهر آئين صادر شد مشعر بر اينكه محمد بن محمد بن جهير ( فخر الدوله ) چون دانست كه جلال الدوله ملكشاه و نظام الملك خواهان عزل وى از وزارتند خود درخواست نمود كه در خانه خود بنشيند تا اينكه درباره وى شاه وزير نامه بنويسند و تصميم بگيرند .
تاريخ سلسله سلجوقى ( زبدة النصره ونخبة العصره ) ( فارسى ) — صفحة 61
مساهمون: فتح بن على بندارى اصفهانى
ص٦١