بيان حوادث و وقايع موافق و مخالف
مؤلف گفت : در ماه رمضان سال 458 بزرگ جماعت حنبلىها محمد بن حسين بن فراء درگذشت و درين سال بناى مدرسه نظاميه بغداد تمام شد و كارهاى مدرسه مرتب شد . مردان دانش فقه و طالبان علوم دينى درين مدرسه سكنى كردند . شيخ ابو اسحق شيرازى كه خدايش بيامرزاد در مدرسه به درس آغاز كرد و آنچه از دانش كهنه شده بود بار ديگر نو كرد .
از روى حقيقت پرده برگرفت اصول فقه را شرح داد و بر هر اصلى شاخهها افزود . دلائل استنباط را آشكار ساخت و آنها را دستهدسته كرد .
در سال 460 شيخ عبد الملك ابو منصور بن يوسف كه از بزرگان و ناموران بغداد بود وفات يافت . در حوادث روزگار اهالى بغداد به وى رجوع مىكردند . تمام مردم بر شايستگى و نيكوئى و برترى وى يكدل و يك زبان بودند . از جمله كارهاى خير او اين بود كه بيمارستان عضد الدوله را در بغداد كه خرابى بر آن چيره شده بود و موقوفاتش به حادثههاى نائبان گرفتار شده بود در اختيار گرفت و آن را تعمير كرد و در اداره آن ترتيبى نيكو داد . سه خزينهدار و بيست و هشت پزشك در بيمارستان برقرار كرد .
مؤلف گفت : ابو الفضل صردر شاعر ، شيخ را به قصيدهاى رثاء گفت .
مطلع قصيده چنين است . « درين مصيبت و انده هيچ تسليتى نمىپذيريم ، پس ازين خواه روزگار نيكوئى كند يا بدى مساوى است . »
مؤلف گفت : در همين سال ابو الجوائز واسطى يكتا شاعر روزگار و مرد ميدان سخنورى درگذشت . همچنين در همين سال در نجف كه مشهد امير المؤمنين على عليه السلام است شيخ ابو جعفر طوسى كه پيشواى فرقه