استفاده منجّمان ، وشامل سه أصل عمده وچندين شرط به شرح زير است :
سه أصل عبارت است از بعد معدل از طريق مثلثات كروى ، بعد سوى وارتفاع ماه از أفق در وقت غروب آفتاب روز بيست ونهم ماه قمري .
توضيح آنكه مقصود از رؤيت هلال اين است كه ماه به طور طبيعي وبا چشم غير مسلح يعنى بدون استفاده از دوربينهاى نجومى وتلسكوپ ديده شود ( زيرا به وسيله تلسكوپ در غروب روز بيست ونهم هر ماه غالبا هلال ديده مىشود ) .
شروط رؤيت هلال
1 . عرض قمر . در صورتي كه عرض قمر شمالي باشد . امكان رؤيت هلال ماه بيشتر است وچنانچه عرض قمر جنوبي باشد ، رؤيت هلال مشكلتر است .
2 . اختلاف مغارب اجزاى بروج . يعنى اگر تقويم قمر در جزوى باشد كه زايد المغارب است ، در اين صورت بعد از غروب آفتاب مكث قمر فوق الأرض زياد ورؤيت هلال ممكن است واگر در جزوى باشد كه ناقص المغارب است ( در منطقة البروج ) ، در اين حالت مكث قمر فوق الأرض كم است ، هلال ماه ديده نمىشود .
3 . اختلاف طول جغرافى بلاد . اين اختلاف هر اندازه غربىتر باشد ، هلال ماه زودتر ديده مىشود ؛ لكن در بلاد شرقي امكان ديدن ماه كمتر است . همچنين است اختلاف عرض جغرافيايى كه هر قدر شمالىتر باشد ، دايرهء ديد بيشتر خواهد بود .
4 . حدّت وضعف قوهء ديد افراد ورقّت وغلظت وصافي وتيرگى هوا بىاثر نخواهد بود .
قانون استخراج رؤيت هلال
اگر اين قانون كاملا رعايت ، وبا دقت محاسبه شود ، هيچ گونه اختلافى پيش نمىآيد ودقيقا طبق آنچه پيشبينى شده است ، رؤيت هلال انجام مىشود . توضيح آنكه اجراى صحيح اين قانون به شخص محاسب ومستخرج از قوانين مثلثات كروى وميزان اطلاعات أو بستگى دارد . زيرا به طورى كه توضيح داده خواهد شد اگر شخص منجم بخواهد از روى جدول زيج بدون دانستن فرمولهاى نجومى رؤيت هلال را استخراج كند ، بدون شك