ابنعباس پرسيدم : آيا به نظر تو رسول خدا در حالى وفات كرد كه سرش در دامن كسى بود ؟ او گفت : در حالى كه بر سينهى على تكيه كرده بود وفات كرد . گفتم : عروه از عايشه براى من روايت كرد كه او گفته است : رسول خدا ميان ريه و گلوى من وفات كرد . ابنعباس گفت : آيا اين باوركردنى است ؟ به خدا سوگند رسول خدا در حالى كه بر سينهى على تكيه داده بود وفات كرد ، و او بود كه با برادرم فضلبن عباس غسلش داد و پدرم نپذيرفت حضور يابد و گفت : رسول خدا فرمانمان داده تا پرده آويزيم و او نزد پرده بود . » « 1 »
ز - و در خطبهى على ( عليه السلام ) آمده است :
« شما خوب مىدانيد كه من هرگز با رسول خدا مخالفت نكردم و در هيچ امرى نافرمانىاش ننمودم . او را در مكانها و معركههايى با جان خود نگه داشتم كه قهرمانان در آن واپس مىزنند و پشتها از آن به لرز مىآيد ، شجاعتى است كه خداوند به آن گرامىام داشته است و حمد و سپاس تنها از آنِ اوست . رسول خدا رحلت فرمود و سرش در دامان من قرار داشت . غسل او را بهتنهايى بر عهده گرفتم و فرشتگان مقرّب همراه من جا به جايش مىكردند . و به خدا سوگند هيچ امتى هرگز بعد از پيامبرش اختلاف نكردند ، جز آنكه اهل باطلِ آن بر حقش چيره گرديد ، مگر آنچه خدا خواسته باشد . » « 2 »
و در خطبهى ديگرى از امام ( عليه السلام ) آمده است : « نگهبانان از اصحاب محمد مىدانند كه من هرگز لحظهاى خدا و رسول خدا را نافرمانى نكردم . من با جان خود در ميادينى اورا يارى كردم كه قهرمانان واپس مىزنند و قدمها كُند مىشود . اين شجاعتى است كه خداوند به آن گرامىام داشته است : رسول خدا
هامش
( 1 ) - طبقات ابنسعد ، ج 2 ص 263 ؛ كنزالعمال ، ج 7 ص 179 .
( 2 ) - وقعة صفّين ، نصربن مزاحم ، ص 224 ، چاپ دوم قاهره .