شناسى و عنوان امالمؤمنين بودن عايشه بود كه اين فاصله دور را در هم پيچيد و خانهنشينى را به رزم و پيكار مبدل ساخت .
شاهد سوم بر اينكه عايشه از لقب و عنوان امالمؤمنين استفادههاى بيشترى مىنمود آنجا است كه مردم در جنگ جمل به خاطر همان عنوان ، دور شتر عايشه را مىگرفتند ، تا پاى جان پيش مىرفتند ، در اشعار و رجزهاى جنگى خويش نيز همين عنوان را تكيهگاه قرار مىدادند و مردم را به دفاع ار حريم « مادر مؤمنان ! ! ! » تحريك مىنمودند و مىگفتند :
اى افراد قبيلهء « ازد » از مادر خود دفاع كنيد زيرا دفاع از وى همانند نماز و روزه بر شما فرض و واجب و حفظ احترام اين بزرگ مادر بر فرد فرد شما لازم است .
ديگرى نيز مىگفت :
مردم : اين است مادر شما كه حمايت و دفاع از وى براى شما وظيفهء دينى و وجدانى است و خوددارى از اعانت و حمايت وى پايمال كردن حق مادرى و عقوق است كه عاق شدن و پايمال كردن حق مادرى بزرگترين گناه و معصيت مىباشد .
قبيلهء ازد مدفوع شتر عايشه را مىگرفتند و آن را مىشكافتند و مىبوئيدند و مىگفتند :
« وه كه مدفوع شتر مادر ما بوى عطر مىدهد ! ! چه بوى دلاويزى از آن برمىخيزد ؟ ! ! »
اين عملى است كه تنها اختصاص به عايشه دارد كه حتى دربارهء رسول خدا نيز كسى چنين احساساتى را به خرج نداده است .
أحاديث أم المؤمنين عائشة ( نقش عايشه در تاريخ و احاديث اسلام ) ( فارسى ) — صفحة 254
مساهمون: السيد مرتضى العسكري
ص٢٥٤