« ان طلحه و الزبير تدافعا الصلا »
طلحه و زبير سر پيشنمازى با همديگر سخت درافتادند .
( ابنابىالحديد )
اختلافات داخلى
آنگاه كه عثمانبنحنيف از بصره رانده شد و حكيمبنجبله و يارانش كشته شدند شهر بصره يكسره و بدون كوچكترين مانع و مزاحمى در اختيار طلحه و زبير و در تصرف آنان قرار گرفت ، جاى آن بود كه ديگر جاى هيچ اختلاف و تصادمى به وجود نيايد ولى اين بار نيز اختلافات و كشمكشهاى داخلى شروع گرديد .
زيرا هر يك از طلحه و زبير در احراز مقام امامت در نماز به سختى مىكوشيد ، و هر يك از آنان از اينكه در پشت سر رفيقش نماز بخواند ابا و امتناع مىورزيد ، زيرا هر يك اقتدا كردن به ديگرى را به منزلهءتسليم و امضاى تقدم وى مىدانست .
اختلاف آنان در اين باره به اوج رسيد و به مرحلهء باريك و خطرناكى منجر گرديد ، تا خود عايشه در اين موضوع دخالت كرد و بدين گونه رفع اختلاف نمود كه :