پيامبر به او فرمود : بنشين ! دوباره فرمود : كدام يك از شما به مقابله با عمرو برمىخيزد ؟ هيچ كس برنخاست مگر على ، پيامبر فرمود : بنشين ! سپس فرمود : كدام يك از شما براى نبرد با عمرو برمىخيزد ؟ هيچ كس برنخاست و على برخاست . پيامبر به ايشان فرمود : او عمرو بن عبدود است . على گفت : من هم على بن ابىطالب هستم . رسول خدا صلى الله عليه وآله زره خود را كه ذاتالفضول نام داشت ، بر او پوشانيد و شمشير خود ، ذوالفقار ، را به او داد و عمامه خود ، سحاب را دور سرش پيچيد و به او فرمود : پيش برو ! و چون حركت كرد ، پيامبر او را چنين دعا كرد : خدايا ، او را از فراروى و پشت سر ، از راست و چپ ، و از سر تا پا محافظت فرما .
على رفت و فراروى عمرو ايستاد و گفت : تو كيستى ؟ عمرو گفت : گمان نمىكردم در جايگاهى قرار بگيرم كه شناخته نشوم . من عمرو بن عبدود هستم . تو كه هستى ؟ على گفت : من على بن ابىطالب هستم . گفت : همان پسركى كه او را در دامان ابوطالب مىديدم ؟ گفت : آرى . عمرو گفت : پدرت دوست من بود و من خوش ندارم تو را بكشم . على گفت : ولى من كشتن تو را ناخوش نمىدارم . شنيدهام كه تو زمانى پرده كعبه را گرفتهاى و با خداى عزوجل عهد كردهاى كه هر كس تو را بين سه كار مخير كند ، يكى از آنها را
انتخاب كنى ؟ گفت : راست گفتهاند . على گفت : از هر جا كه آمدهاى به همان جا بازگرد ! گفت : نه ، زبانزد قريش مىشوم . على گفت : پس به دين ما درآى تا هر چه از آن ما باشد از آن تو نيز باشد ، و هر چه بر ما رسيد ، به تو نيز برسد . گفت : نه ، اين را نمىپذيرم . على گفت : تو سوارهاى و من پياده . عمرو از مركبش فرود آمد و گفت : آنچه از اين جوان ديدم ، از هيچ كس نديدم . سپس به صورت اسبش زد تا كنار رفت و خود با قامتى بلند فراروى على قرار گرفت . على كه در مكان ناهموارى ايستاده بود ، برگشت تا جاى پاى محكمى بيابد . در اين هنگام ، عمرو با شمشير به او حمله كرد و ضربه را فرود آورد . على با سپر دفاع كرد و نوك شمشير بر سرش نشست و در همان حال با شمشير خود هر دو پاى عمرو را نشانه رفت و او را نقش بر زمين ساخت و صداهايشان در هم پيچيد . ناگهان صداى تكبير على به گوش رسيد ، و پيامبر فرمود : قسم به آنكه جانم در دست او است ، على عمرو را كشت . آنگاه اولين كسى كه فرياد
على مائدة الكتاب والسنة ( بر گستره كتاب و سنت ) ( فارسى ) — صفحة 274
مساهمون: السيد مرتضى العسكري
ص٢٧٤