اهل بيت منند . » « 1 »
ابن جرير طبرى و ابن كثير در تفسير آيه ، حاكم در مستدرك و طحاوى در مشكلالآثار روايت كنند كه سعد گفت :
رسول خدا صلىاللهعليهوآله در هنگامى كه وحى بر او نازل شد ، على را همراه با دو فرزندش و فاطمه در برگرفت و آنان را درون جامه خود كرد و گفت : « اينان اهل من و اهل بيت منند . » « 2 »
د ) ابن عباس
1 . در تاريخ طبرى و تاريخ ابن اثير - عبارت از طبرى است - روايت كنند : هنگامى كه عمر در سخنان خود به ابن عباس گفت :
« هيهات اى بنىهاشم ! به خدا سوگند دلهاى شما پيوسته بر حسد و كينه و فريب مىگردد و جز آن را ابا دارد . »
ابن عباس به او گفت :
« آهستهتر يا اميرالمؤمنين ! دلهاى مردمانى را كه خداوند « رجس » و پليدى را از آنان دور كرده و پاك و پاكيزهشان نموده است ، به حسد و كينه و فريب نسبت مده كه يقينا دل رسول خدا صلىاللهعليهوآله از دلهاى بنىهاشم است ! » « 3 »
2 . در مسند امام حنبلىها ، احمد و خصائص نسائى و رياض النضرة محب طبرى و مجمع الزوائد هيثمى - عبارت از مسند است - از عمرو بن ميمون روايت كنند كه گفت :
من در كنار ابن عباس نشسته بودم كه نه گروهك نزد او آمدند و گفتند اى پسر عباس ! يا با ما برمىخيزى [ و بحث مىكنى ] و يا ما را با اينها تنها مىگذارى ، گفت : من با شما [ به بحث ] برمىخيزم ، - او در اين زمان سالم و بينا بود . پس به بحث و گفتگو پرداختند و ما ندانستيم چه گفتند .
راوى گويد : ديدم ابن عباس آمد و در حالى كه جامهاش را مىتكانيد مىگفت : اف و تف [ اف بر شما و تف بر شما ] ! درباره مردى جسارت مىكنند كه ده ويژگى و فضيلت منحصر به فرد دارد تا آنجا كه گفت : رسول خدا صلىاللهعليهوآله جامه خود را برگرفت و آن را بر على و فاطمه و حسن و حسين نهاد و فرمود :
إِنَّما يُرِيدُ اللَّهُ لِيُذْهِبَ عَنْكُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَيْتِ وَ يُطَهِّرَكُمْ تَطْهِيراً .
« 4 »
هامش
( 1 ) . خصائص نسائى ، ص 4 .
( 2 ) . تفسير طبرى ، ج 22 ، ص 7 ؛ تفسير ابن كثير ، ج 3 ، ص 485 ؛ مستدرك حاكم ، ج 3 ، ص 147 ، و مشكل الآثار ، ج 1 ، ص 336 .
( 3 ) . تاريخ طبرى ، ج 5 ، ص 31 .
( 4 ) . تمامى حديث در مسند احمد ، ج 1 ، ص 331 ، چاپ اول و ج 5 ، ص 3062 ، چاپ دوم آمده و ابن عباس در آن ده فضيلت و ويژگى براى على بن ابىطالب عليه السلام بر شمرده است . اين حديث را نسائى در ص 11 خصائص و محب طبرى ، در ، ج 2 ، ص 269 ، رياض النضرة ، و هيثمى در ج 9 ، ص 119 ، مجمع الزوائد آوردهاند . عمرو بن ميمون اودى ، تابعى وثقه است ، صاحبان صحاح حديث او را روايت كردهاند ، در سال 74 در كوفه وفات كرد . تقريب التهذيب ، ج 2 ، ص 80 .