طيالسى با سند خود از عمر روايت كرده كه گفت : شنيدم رسول خدا صلى الله عليه وآله مىفرمود :
مَنْ زارَ قَبْرى اوْ مَنْ زارَنى كُنْتُ لَهُ شَفيعا اوْ شَهيدا ؛
هر كس قبر مرا زيارت كند يا مرا زيارت كند - من شفيع او يا گواه او - خواهم بود . « 1 »
زائران قبر رسول خدا صلى الله عليه وآله از اهل بيت و صحابه
الف ) فاطمه عليهاالسلام اولين زائر قبر رسول خدا صلى الله عليه وآله
ابن جوزى با سند خود از على عليه السلام روايت كرده كه فرمود : « هنگامى كه رسول خدا صلى الله عليه وآله دفن گرديد ، فاطمه عليهاالسلام نزد قبر آمد ، اندكى ايستاد و سپس مشتى از خاك قبر برگرفت و بر ديده نهاد و گريست و ابيات زير را ترنم كرد :
ما ذا عَلى مَنْ شَمَّ تُربَةَ احْمَد * أنْ لا يَشُمَّ مَدَى الزَّمانِ غَوالِيا
صُبَّت عَلَىَّ مَصائِبٌ لَوْ أَنَّها * صُبَّتْ عَلَى الْأيّامِ عُدْنَ لَيالِيا « 2 »
راستى آنكه شميم سركويت بوييد * چه غم ار بوى دو عالم به مشامش نرسد
بر من آن شد كه اگر بر همه ايام رود * ظلمت دهر به تاريكى شامش نرسد
ب ) ابو ايوب انصارى ، زائرى كه صورت بر تربت پاك رسول اللّه صلىاللهعليهوآله مىسايد :
در مجمع الزوائد به سند خود از ابوداود بن ابوصالح آورده كه او گفت : روزى مروان به سوى قبر رسول خدا صلى الله عليه وآله نظر كرد و ديد مردى صورت خود بر قبر نهاده ، گفت : مىدانى چه مىكند ؟ آن مرد كه ابو ايوب انصارى صحابى رسول خدا بود ، روى خود به سوى مروان گردانيد و گفت : آرى [ مىدانم چه مىكنم ] « من به زيارت رسول خدا صلى الله عليه وآله آمدم ، به زيارت حجر نرفتم . » « 3 »
هامش
( 1 ) . مسند طيالسى متوفاى 204 هجرى ، ص 12 ؛ كنز العمال ، ج 20 ، ص 161 ؛ مختصر تاريخ دمشق ، ج 2 ، ص 406 ؛ المطالب العالية ، ابن حجر ، ص 1254 ؛ درالمنثور ، سيوطى ، ج 1 ، ص 237 ؛ معجم الكبير ، طبرانى ، ج 12 ، ص 417 .
( 2 ) . مثير الغرام الساكن ، ص 300 .
( 3 ) . مجمع الزوائد ، كتاب الخلافة ، چاپ بيروت ، 1967 م ، ج 5 ، ص 245 . اين روايت با عبارات ديگرى در ج 4 ، ص 2 ، همين كتاب نيز آمده است . و نيز : مسند احمد ، ج 5 ، ص 224 ؛ مستدرك حاكم ، ج 5 ، ص 515 .