مىدهد كه براى اهلالبيت عموماً و براى اشخاصى از آنان خصوصاً روى مىدهد . اين علم براى جعفر [ / امام صادق ( ع ) ] و همتايان او از بزرگان اهلالبيت به طريق كرامت و كشف حاصل شده است ، همانگونه كه براى ديگر اولياى مانند آنها اتفاق افتاده است . و آن نوشتهاى بوده در پوست گوساله و در نزد جعفر . . . و حاوى تفسير قران و معانى غريب و ناشناخته باطن آن كه از جعفر صادق روايت شده است . . . تا آنجا كه گويد :
اگر سند اين روايت تا [ امام ] جعفر صادق صحيح باشد ، در آن نعمتهائى مستند است كه از خود او يا از بزرگان قومش مىباشد ، كه آنها اهل كراماتاند ، و در روايات صحيح آمده است كه او برخى از خويشاوندانش را از وقايعى كه فراروى آنها پيش مىآمد بر حذر مىداشت و آن پيشگوئىها به حقيقت مىپيوست :
« او پسر عمويش يحيى بن زيد را از قيام و قتلگاهش آگاه و بر حذر داشت و او قيام كرد و چنان كه معروف است در « جوزجان » كشته شد » .
و اگر كرامت براى غير ايشان روا باشد ، گمان تو درباره آنان كه در علم و دين و آثار نبوت و عنايت خداوند از اصل كريمى برخوردارند كه به پاكى فرعش گواهى مىدهد ، گمان تو دربارهى آنان چه باشد ؟ حال آنكه بسيارى از اين سخنان ، بدون آنكه به كسى نسبت بداده شود ، در بين اهلالبيت نقل مىشود ؟ ! » . « 1 »
و ابوالعلاء معرّى ( متوفاى 449 ه - ) بدان اشاره كرده و گويد :
« لقد عجبوا لآل البيت لما * أتاهم علمهم في جلد جفر
و مرآة المنجم و هي صغرى * تريه كل عامرة و قفر »
« آنها از اينكه علوم اهلالبيت در پوست گوسالهاى گرد آمده باشد به شگفت آمدند ؛
هامش
( 1 ) . همان ، ج 1 ص 600 - 601 . .