كتاب در كتاب خود گويد : « الجفر الجامعه و النور اللامع » و كتاب او بنابر نقل « كشف الظنون » : « مجلّد كوچكى است كه ابتداى آن چنين است : « الحمد للّه الذي أطلع من اجتباه . . . » و در آن يادآور شده كه امامان از نسل جعفر « جفر » را مىشناختند . . . » « 1 »
و نيز ، قول او در همين كتاب را يادآور شده كه گويد : « جفر و جامعه و كتاب جليلاند كه يكى از آن دو را امام على بن ابىطالب - رض - بر فراز منبر كوفه يادآور شده ، و ديگرى اسرار نهانى است كه رسول خدا ( ص ) به دو سپرد و فرمان نوشتنش فرمود و على - رض - آن را با حروفى متفرقه به روش سِفر آدم در جفرى - يعنى در صفحهاى - دباغى شده از پوست شتر نوشته است و در بين مردم بدان شهرت يافته است ؛ چون رويدادهاى پيشين و پسين همگى در آن يافت مىشود » . « 2 »
و ابن خلدون در مقدمه خود گويد : « و بسيارى از اين موارد [ / كرامات ] براى جعفر [ / امام صادق ( ع ) ] و امثال او از اهل البيت به وقوع پيوسته است و مستند آنها در اينباره - كه خدا داناتر است - كشف آنها از مسير ولايتى است كه دارند ، و چون چنين است همانند آن از غير ايشان ، يعنى از اولياى بازماندهى اين خاندان ، مورد انكار نباشد ؛ زيرا رسول خدا ( ص ) فرموده : « همانا در بين شما محدَّثانى خواهد بود . » پس آنها نسبت به اين رتبههاى شريف و كرامات لطيف شايستهترين مردمانند » « 3 »
و در دنباله آن سخنانى دارد كه فشرده آن چنين است : « هارون بن سعيد عجلى رئيس زيديه كتابى دارد كه از [ امام ] جعفر صادق روايت مىكند و از وقايعى خبر
هامش
( 1 ) . كشف الظنون ، ج 2 ص 592 .
( 2 ) . همان ، ج 2 ص 591 .
( 3 ) . مقدمه ابن خلدون ، ج 1 فصل 53 ، ص 595 - 596 ، چاپ دارالكتاب اللبنانى 1965 م . .