خواست خدا قرار دهد و در آنچه كه خدا بر دوشش نهاده و بر گردنش آويخته به حق داورى كند و به عدل رفتار نمايد كه خداى عزّوجلّ به پيامبرش داود ( ع ) مىفرمايد :
( يا داوُدُ إِنَّا جَعَلْناكَ خَليفَةً فِي الْأَرْضِ فَاحْكُمْ بَيْنَ النَّاسِ بِالْحَقِّ وَ لا تَتَّبِعِ الْهَوى فَيُضِلَّكَ عَنْ سَبيلِ اللَّهِ إِنَّ الَّذينَ يَضِلُّونَ عَنْ سَبيلِ اللَّهِ لَهُمْ عَذابٌ شَديدٌ بِما نَسُوا يَوْمَ الْحِسابِ )
« اى داود ! ما تو را خليفهاى در زمين قرار داديم ؛ پس در ميان مردم به حق داورى كن و از هواى نفس پيروى مكن كه تو را از راه خدا گمراه سازد ؛ كسانى كه از راه خدا گمراه شوند و براى آنها عذاب شديدى است ؛ چون روز حساب را فراموش كردند ! » « 1 »
و مىفرمايد :
( فَوَ رَبِّكَ لَنَسْئَلَنَّهُمْ أَجْمَعينَ عَمَّا كانُوا يَعْمَلُونَ )
« سوگند به پروردگارت كه از همگى آنها سئوال مىكنيم . از آنچه عمل مىكنند ! » « 2 »
و به ما خبر رسيده كه عمر بن خطاب گفت : « اگر بزغالهاى بر ساحل فرات تلف شود ، بيم آن دارم كه خدا دربارهى آن از من سئوال كند ! » .
و به خدا سوگند ! كسى كه تنها مسئول خويش است و پاسخگوى كارهاى انجام داده ميان خود و خداست ، با امرى بزرگ و خطرى عظيم روبهرو خواهد شد ، چه رسد به كسى كه مسئول رعايت امت است ! تكيهگاه ما تنها خداست و پناهگاه و توجه ما در توفيق و خويشتندارى و راستى و راهيابى تا ثبوت حجّت و رستگارى و رضوان و رحمت الهى ، تنها به سوى خدا خواهد بود .
هامش
( 1 ) . ص / 26 .
( 2 ) . حجر / 92 و 93 . .