همراه آورده به هيچ روى از احرام خود برون نيايد تا حجّش را به انجام رساند ، و هر كس قربانى به همراه نياورده ، طواف بيت گزارد و سعى صفا و مروه انجام دهد و تقصير نمايد و از احرام برون آيد و سپس نيت حج كند و قربانى نمايد . . . » « 1 »
و در روايت ترمذى از پسرش « سالم » گويد : « شنيدم كه مردى از اهل شام از عبدالله بن عمر دربارهى عمرهى تمتع در حج سؤال كرد و عبدالله گفت : « آن حلال است » مرد شامى گفت : « پدرت از آن نهى كرده است ! » و عبدالله گفت : « به نظر تو اگر پدرم از آن نهى كرده و رسول خدا ( ص ) آن را انجام داده باشد ، آيا بايد فرمان پدرم را پيروى كنم يا فرمان رسول الله ( ص ) را ؟ » كه آن مرد گفت : « بلكه فرمان رسول خدا ( ص ) را » و عبدالله گفت : « آرى ، رسول خدا ( ص ) آن را انجام داد . » « 2 »
و در روايتى گويد : « پيامبر ( ص ) پيش از انجام حج ، عمره به جاى آورد . » « 3 »
و ابن كثير گويد : « عبدالله بن عمر [ با قول پدرش ] مخالفت مىكرد و چون به او گفته مىشد : « پدرت از آن نهى كرده است ! » مىگفت : « مىترسم سنگى از آسمان بر شما فرود آيد ! همانا رسول خدا ( ص ) آن از انجام داد ، آيا سنت رسول الله ( ص ) را پيروى كنيم يا سنت عمر بن خطاب را ؟ ! » « 4 »
هامش
( 1 ) . صحيح ترمذى ، ج 4 ص 38 ، باب ما جاء فى المتمتع من كتاب الحج .
( 2 ) . سنن بيهقى ، ج 4 ص 354 ، باب العمره قبل الحج .
( 3 ) . تاريخ ابن كثير ، ج 5 ، ص 141 .
( 4 ) . سنن بيهقى ، ج 4 ص 5 . .