عُمره تَمتُّع در زمان عمر :
اولين كسى كه پس از رسول خدا حجّ تنها به جاى آورد ، خليفه قريشى ابوبكر بود ، و اولين كسى كه پس از رسول خدا ( ص ) مسلمانان را از انجام تمتّع نهى كرد ، خليفه قريشى عمر بود ، كه روايات زير دليل آن است :
در صحيح مسلم و مسند طيالسى و سنن بيهقى از جابر ، گويد : « با رسول خدا عمره تمتُّع به جاى آورديم و چون عمر به حكومت رسيد گفت : « خداوند هر چه را مىخواست و بدانگونه كه مىخواست براى پيامبرش حلال مىكرد ، و قرآن به جا و در جايگاههاى خود نازل شده است ؛ پس ، حج و عمره را براى خدا و بدانگونه كه خدا فرمانتان داده به انجام رسانيد و از ازدواج موقت با اين زنان دست بكشيد كه هرگز مردى را نزد من نياوريد كه با زنى عقد موقت بسته باشد ، مگر آنكه او را رجم و سنگسار مىكنم . »
و دنباله آن در صحيح مسلم چنين است كه گفت : « حجّتان را از عُمرهتان جدا كنيد كه اين كار حج شما و عمره شما را كاملتر مىكند . » « 1 »
اين روايت در سنن بيهقى با تفصيلى فراگيرتر آمده و جابر گويد : « با رسول خدا ( ص ) عمره تمتّع گزارديم و با ابوبكر نيز ، و هنگامى كه عمر به حكومت رسيد مردم را مخاطب ساخت و گفت : « رسول خدا ( ص ) همان رسول الله است و قرآن همان قرآن ، و دو متعه در زمان رسول خدا جارى بود و من اكنون از جريان هر دو نهى مىكنم و بر انجامشان كيفر مىدهم : يكى از آنها « متعه نساء » [ / ازدواج موقت ] بود ، كه بر مردى دست نيابم كه زنى را به عقد موقت درآورده باشد ، مگر آنكه در سنگها دفنش نمايم !
و ديگرى « متعه حج » است ؛ حجّتان را از عمرهتان جدا كنيد كه اين كار حجّ
هامش
( 1 ) . صحيح مسلم ، ص 885 ، حديث 145 . مسند طيالسى ، ص 247 ، حديث 1729 ، و سنن بيهقى ، ج 5 ص 21 . .