گفته نيست .
بنابراين ، هرجا كه دو جمله : ( أَقيمُوا الصَّلاةَ وَ آتُوا الزَّكاةَ ) در قرآن كريم با هم آمده ، « 1 » اين دو جمله ابتدا فرمان مىدهد تا نمازهاى واجب اقامه گردد ؛ نماز يوميّه باشد يا نماز آيات يا غير آن ؛ و دوم فرمان مىدهد تا حق خدا در اموال پرداخت شود ؛ اين حق چه از موارد صدقهى واجب باشد يا حق خدا در موارد خمس يا ديگر حقوق ، همه را شامل مىگردد .
همچنين است آنچه كه از رسول خدا ( ص ) روايت شده كه فرمود : « هرگاه زكات مالت را پرداختى ، هرچه بر عهدهات بوده ادا كردهاى » « 2 » مراد حديث آن است كه : « اگر حق خدا در مالت را پرداختى ، يعنى همهى حقوق خدا در مال را ، هرچه بر عهدهات بوده انجام دادهاى » و نيز ، آنچه كهاز آن حضرت روايت شده كه فرمود : « هركه مالى را به دست آورد تا پايان سال « زكات » بر عهدهى او نيست » « 3 » يعنى : « خدا را در مال او هيچ حقى نيست » ، و در احاديث امامان اهل البيت ( ع ) آمده است كه : ( وَ حَقٌّ فِي الْأَمْوَالِ الزَّكَاةُ ) « 4 » يعنى : « و حق در اموال زكات است » و شايد سبب پوشيده ماندنش آن بر مردم اين باشد كه چون خلفا خمس را ، پس از رسول خدا ( ص ) ساقط كردند و عملًا مصداقى جز « صدقات » براى « زكات » باقى نماند ، موضوع خُمس به تدريج فراموش گرديد و كار بدانجا رسيد كه در دورههاى اخير از لكه « زكات » چيزى جز « صدقات » به ذهن نرسد !
هامش
( 1 ) . مراجعه كنيد : معجم المفهرس ، مادهى « زكات » .
( 2 ) . سنن ترمذى ، ج 3 ص 97 .
( 3 ) . همان ، ج 3 ص 125 .
( 4 ) . كافى ، ج 2 ص 19 و 20 . تفسير عياشى ، ج 1 ص 252 ، و بحارالانوار ، ج 68 ص 337 و 389 . .