دوست بدار و دشمنش را دشمن شمار » .
سپس عمامه سحاب خويش را بر سر على ( ع ) پيچيد و اين آيه نازل گرديد : «
الْيَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دِينَكُمْ وَ أَتْمَمْتُ عَلَيْكُمْ نِعْمَتِي وَ رَضِيتُ لَكُمُ الْإِسْلامَ دِيناً
» يعنى : « امروز دين شما را كامل ، و نعمتم را بر شما تمام كردم و اسلام را براى شما پسنديدم » .
و نيز درباره آن حضرت ( ع ) چنين نازل شد :
«
إِنَّما وَلِيُّكُمُ اللَّهُ وَ رَسُولُهُ وَ الَّذِينَ آمَنُوا الَّذِينَ يُقِيمُونَ الصَّلاةَ وَ يُؤْتُونَ الزَّكاةَ وَ هُمْ راكِعُونَ
» يعنى : « همانا ولى شما خدا و رسول او هستند و كسانى كه ايمان آورده و نماز را برپا مىدارند و در حال ركوع زكات مىدهند » .
و در حق هر يك از حسن و حسين فرمود : « اين از من است » و فرمود : « حسن و حسين دو سبط از « اسباط » اند » و در تفسير آيه : «
يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا أَطِيعُوا اللَّهَ وَ أَطِيعُوا الرَّسُولَ وَ أُولِي الْأَمْرِ مِنْكُمْ
» : « اى اهل ايمان ! خدا را اطاعت كنيد و پيامبر را اطاعت كنيد و اولىالأمر خود را » ، فرمود : « اولىالامر در اين آيه ، على و يازده فرزند او هستند »
و نيز ، درباره آنها فرمود :
« مَثَل اهلبيت من مَثَل سفينه نوح است كه هركه سوارش شد نجات يافت و هركه برجاى ماند غرق شد » .
و آنان را عِدل و همتاى قرآن قرار داد و فرمود :
« من در ميان شما دو چيز گرانبها برجاى مىگذارم : كتاب خدا و عترتم ، اهلبيتم را ، كه پس از من مادامى كه به آنها تمسك بجوئيد ، هرگز گمراه نشويد ، و خداوندِ لطيفِ خبير مرا خبر داده كه آن دو از هم جدا نشوندتا بر سر آن حوض نزد من آيند » .