فَقَدِّمُوا بَيْنَ يَدَيْ نَجْواكُمْ صَدَقَةً
»
« اى اهل ايمان ! هرگاه كه خواستيد با پيامبر نجوا كنيد ، پيش از نجواى خود صدقهاى بدهيد » « 1 »
طبرى گويد : « اصحاب رسولخدا ( ص ) از نجواى با آن حضرت نهى شدند مگر آنكه صدقه دهند ، و پس از آن هيچكس ، جز على بن ابىطالب ، با او نجوا نكرد ! » « 2 »
و در اسباب النزول واحدى و ديگر كتب از امام على ( ع ) روايت كنند كه فرمود : « من يك دينار [ طلا ] داشتم كه آن را فروختم و هر بار كه براى نجواى با رسولخدا رفتم درهمى صدقه دادم تا تمام شد » . « 3 »
و در روايتى ديگر فرمود : « من يك دينار [ طلا ] داشتم كه آن را به ده دِرهم [ نقره ] بدل كردم و هر بار كه به نزد پيامبر ( ص ) رفتم . . . » « 4 »
و زمحشرى در تفسير آيه مذكور روايت كند كه : « او آن ده درهم را براى ده جملهاى كه از رسولخدا ( ص ) سئوال كرد ، صدقه داد » .
و در روايت ديگرى است كه امام على ( ع ) فرمود : « در كتاب خدا آيتى است كه پيش از من كسى بدان عمل نكرده و پس از من نيز كسى بدان عمل نخواهد كرد : آيت نجوا : «
يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِذا ناجَيْتُمُ . . .
» كه من يك دينار داشتم و . . . سپس حكم اين آيه نسخ گرديد و ديگر كسى بدان عمل نكرد و اين آيه نازل گرديد : «
أَ أَشْفَقْتُمْ أَنْ تُقَدِّمُوا بَيْنَ يَدَيْ نَجْواكُمْ صَدَقاتٍ . . .
» : « آيا ترسيديد كه پيش از نجواى خود صدقاتى بپردازيد ؟ . . . » « 5 »
هامش
( 1 ) - مجادله / 12 .
( 2 ) - تفسير طبرى ، ج 28 ص 14 - 15 ، و تفسير درالمنثور ، ج 6 ص 185 .
( 3 ) - اسباب النزول واحدى ، ص 308 ، و تفسير طبرى در تفسير آيه مذكور .
( 4 ) - تفسير سيوطى ، ج 6 ص 185 ، و رياض النضرة ، ج 2 ص 265 .
( 5 ) - همان ، و تفسير كشاف ، ج 4 ص 265 .