به على بخشيد به او فرمود : « اى على ! اين عمامهها تاجهاى عرب است . . . » « 1 » و از « عبداللّهبن بشر » گويد : « رسولخدا ( ص ) در غدير خم على را فراخواند و عمامهاش بخشيد و بخشى از آن را ميان دو كتف او رها كرد و فرمود : « پروردگار من در « جنگ حنين » با فرشتگانى كه چنين عمامههائى داشتند ياريم فرمود ، و اين وجه تمايز ميان مسلمانان و مشركان است » « 2 »
مناشده و سوگند دادن
امام على ( ع ) مردم را در صحن مسجد كوفه گرد آورد و به آنها فرمود : « شما را به خدا سوگند مىدهم : هر مسلمانى كه از رسولخدا ( ص ) شنيد كه در روز « غدير خم » چه فرمود ، از جاى برخيزد ، و هيچكس جز كسى كه آن را شاهد بوده برنخيزد » كه در اين هنگام ، سى نفر از مردم برخاستند - و در روايتى گويد : بسيارى از مردم برخاستند . » . « 3 »
و عبدالرحمن گويد : « دوازده نفر از اهل بدر برخاستند - بهگونهاى كه گويى اكنون يكى از آنها را مشاهده مىكنم - و گواهى دادند كه رسولخدا ( ص ) دست او را گرفت و به مردم فرمود : « آيا نمىدانيد كه من نسبت به مؤمنان از خود آنها برتر و سزاورترم ؟ » گفتند : « آرى يا رسولاللّه ! » فرمود : « هر كس من مولاى او هستم ، اين ( على ) نيز مولاى اوست . خدايا دوستدارش را دوست بدار و دشمنش را دشمن شمار ، ياورش را ياورى كن و واگذارندهاش را خوار گردان » .
عبدالرحمن گويد : « همه برخاستند جز سه نفر كه امام ( ع ) آنها را نفرين كرد و
هامش
( 1 ) - همان ، به نقل از ديلمى .
( 2 ) - روايت ابنطاووس در « أمان الأخطار » اينچنين است ؛ ولى در شرح حال عبداللّهبن بشر در « اصابه » ، ج 2 ص 274 شماره 4566 ، عبارت « روز غدير » وجود ندارد .
( 3 ) - مسند احمد ، ج 4 ص 370 ، و تاريخ ابنكثير ، ج 5 ص 211 و 212 .