براى ديگران قرار داد و به نشر آن در بين مردم پرداخت . فرمان داد تا در محافل و مجالس به ويژه در خطبههاى نماز جمعه مساجد شرق و غرب جهان اسلام ، امام على ( ع ) را لعن كنند ، و سوگند خورد كه هرگز آن را ترك نگويد تا كودكان بر اساس آن پير ، و پيران با آن زمينگير شوند ! و هر يك از بزرگان مسلمان را كه از پذيرش آن سرباز زدند بهگونههاى مختلف به قتل رسانيد ! پسرش يزيد را بر اساس آن پرورش داد تا آل البيت ( ع ) را در كربلا به شهادت برساند و سرهاى آنها را قطع و همراه با زنان و كودكانِ اسير در شهرها به گردش درآورد ! و آنگاه كه كار خلافت اموى آل ابى سفيان پايان گرفت ، حكومت به مروان و مروانيان اموى رسيد .
دوم - مروان و مروانيان اموى
خلفاى مروانى سياست معاويه را ادامه دادند : حكومت را در خاندان خود دستگردان نموده و به عيبجوئى و لعن امام على ( ع ) پرداختند ؛ تا آنگاه كه عمربن عبدالعزير به حكومت رسيد و فرمان به ترك لعن امام على ( ع ) داد ، در حالى كه مردم بر لعن امام ( ع ) عادت كرده و برخى آن را فريضهاى ترك ناشدنى مىدانستند و نماز جمعه را بدون آن نماز نمىدانستند ! چنان كه مردم « حرّان » چنين بودند مىگفتند : « نماز بدون لعن ابىتراب ، نماز نيست ! » و به هر حال ، فرمان عمربن عبدالعزيز بيش از دو سال دوام نياورد . « 1 » زيرا اعضاى خانواده پدرش او را مسموم كردند ؛ « 2 » و بنىاميه پس از او به عادت گذشته خويش بازگشتند و به لعن امام على ( ع ) پرداختند ، تا آنگاه كه حكومت به بنىعباس رسيد .
هامش
( 1 ) - مروج الذهب ، مسعودى ، ج 3 ص 35 .
( 2 ) - تاريخ ابنكثير ، ج 9 ص 209 .