پس ، امام على ( ع ) مشهور به « وصىّ رسولاللّه ( ص ) » بوده ؛ بهگونهاى كه « وصىّ » لقب او گرديده است ؛ همانگونه كه مشهور به « ابوتراب » بوده است .
مبرّد براى اين گفته خود كه « امام على مشهور به لقب وصى بوده » به شعر ابىالأسود دؤلى استشهاد مىكند كه در آن واژه « وصىّ » با اسم « حمزه و عباس » قرين امده و هيچيك تعريف نشدهاند . آنجا كه گويد :
« احبّ محمدا حبّا شديدا * و عباسا و حمزة و الوصيّا »
« محمّد را شديدا دوست دارم همى عباس و حمزه هم « وصى » را » « 1 »
و سروده سيد حميرى كه گويد :
« انّى ادين بما دان الوصىّ به * يوم النخيلة من قتلى المحلينا »
« من بر همان دينى هستم كه « وصى » پيامبر ( ص ) بر آن بودو در نبرد نخيله پيمان شكنان را براساس آن نابود كرد » . « 2 »
هامش
( 1 ) - كامل مبرّد ، ج 2 ص 152 . اغانى چاپ ساسى ، ج 7 ص 10 ، و تصوير تاريخ ابنعساكر در مجمع علمى اسلامى ، ج 8 قسمت دوم ص 310 ، آ ، ب . و ابوالأسود ، ظالمبن عمر دؤلى ، از فقها و بزرگان و شعرا و واضع علم نحو است . امام عليع بخشى از علوم نحو را براى او ترسيم فرمود و ابوالأسود آن را تدوين و تشريح نمود و عدهاى از او گرفتند . و نيز او اولين كسى بود كه قرآن كريم را نقطه گذارى كرد . با امام على ( ع ) در صفين حضور داشت و در سال 69 هجرى در بصره وفات كرد . ( الأعلام زركلى ، ج 3 ص 34 و عقدالفريد ، چاپ مصر ، ج 3 ص 211 )
( 2 ) - كامل مبرّد ، ج 2 ص 175 . أغانى چاپ ساسى ، ج 7 ص 21 . عقدالفريد ، ج 3 ص 285 ، و شرح نهج البلاغه ابنابى الحديد ، ج 1 ص 43 و چاپ تحقيق محمد ابوالفضل ابراهيم ، 1 / 132 . و سيد حميرى ، اسماعيلبن محمد يكى از سه شاعرى كه در اسلام و جاهليت بيشترين اشعار را سرودهاند . نزد خلفاى عباسى منصور و مهدى مقبول بود و در سال 173 هجرى وفات كرد اعلام زركلى 1 / 320 .