هزار بنوشت و براى ديگر همسران پيامبر ( ص ) هر يك ده هزار مقرر داشت و براى على بن ابى طالب پنجهزار معين كرد و همانند آن را براى هر يك از افراد بنو هاشم كه در جنگ بدر شركت كرده بودند بنوشت .
عبد الاعلى بن حماد نرسى از حماد بن سلمه و او از حجاج بن ارطاة و او از حبيب بن ثابت روايت كرد كه همسران پيامبر ( ص ) در امر عطاء مانند يك ديگر بودند . محمد بن سعد از واقدى و او از عائذ بن يحيى و او از ابو حويرث و او از جبير بن حويرث بن نقيذ روايت كرد كه عمر بن خطاب با مسلمانان در باب تدوين ديوان مشورت كرد . على بن ابى طالب وى را گفت : همه ساله هر چه از اموال نزد تو گرد مىآيد قسمت كن و چيزى را نگاه مدار . عثمان گفت : مىبينم كه اموال بسيار است و همگان را بسنده است ولى اگر احصاء در كار نباشد تا گيرندگان از آنان كه چيزى نگرفتهاند باز شناخته شوند به گمان من كارها دچار بىنظمى خواهد شد .
وليد بن هشام بن مغيره وى را گفت : من از شام مىآيم و پادشاهان آن ديار را ديدهام كه ديوانى ترتيب داده و سپاه فراهم ساختهاند تو نيز ديوان بر پاى كن و سپاه فراهم آر . عمر گفتهء او را پذيرفت و عقيل بن ابى طالب و مخرمة بن نوفل و جبير بن مطعم را كه از زبان - آوران قريش بودند « 1 » بخواند و گفت : نام مردمان را بر حسب منزلت ايشان ثبت كنيد . آنان از بنو هاشم آغاز كردند و ابو بكر و كسانش را پس از ايشان نوشتند و سپس عمر و كسانش را ، و اين
هامش
( 1 ) . خير الدين زركلى در كتاب اعلام خود ، به نقل از ابن حجر و ديگران ، گويد : عقيل بن ابى طالب زبانى فصيح داشت و شديد الجواب بود ، هم او دربارهء مخرمة بن نوفل نوشته است كه پيامبر ( ص ) از زبان وى حذر مىكرد . اين دو تن ، و نيز جبير بن مطعم ، در علم انساب چيره دست بودند و از نسب شناسان عرب به شمار مىرفتند .