زمان وليد بن عبد الملك بود . وى طنجه را بگشود و در آن منزل كرد و او نخستين كسى بود كه در طنجه اقامت گزيد و در آنجا براى مسلمانان خطهيى را تحديد كرد . سواران او تا سوس ادنى رسيدند ، و بين او و سوس اقصى بيست و اندى روز راه بود . وى اهل آن بلد را مغلوب ساخت و از ايشان بردگان گرفت و آنان از در طاعت درآمدند و عامل وى از ايشان صدقات بستاند . سپس مولاى خود طارق بن زياد را بر طنجه گمارد و خود به قيروان افريقيه بازگشت .
فتح اندلس
واقدى گويد : طارق بن زياد عامل موسى بن نصير به غزاى اندلس رفت و او نخستين كس بود كه غزاى آن بلد را مباشرت كرد ، و اين كار در سال نود و دو انجام شد . اليان كه والى گذرگاه اندلس بود ، به وى رسيد و طارق او را امان داد ، بر اين قرار كه وى و يارانش را با كشتى به اندلس برد . چون به آنجا رسيد ، اهل اندلس با وى به نبرد پرداختند و او آن را بگشود . اين كار به سال نود و سه به انجام رسيد . پادشاه اندلس چنان كه پندارند از قوم اشبان است كه اصل اين قوم از اصبهان باشد . آنگاه موسى بن نصير نامهيى تند به طارق نوشت كه مسلمانان را به خطر افكنده و در قبال وى خودسرى ورزيده و فرمود تا از قرطبه فراتر نرود . موسى خود به قرطبهء اندلس رفت و طارق به جلب رضاى خاطرش كوشيد و او خرسندى داد و طارق شهر طليطله را كه كرسى مملكت اندلس و در بخش نزديك به فرنجه است بگشود و در آنجا خوان بزرگى به چنگ آورد . موسى بن نصير در بازگشت خود به دمشق در سال نود و شش آن را به وليد بن عبد الملك ، كه بيمار بود ، هديه كرد . چون سليمان بن