او آن را به ابو زبيد طائى بخشيد و سپس از آن ابو العباس شد و آن را به اقطاع به ميمون بن حمزه آزاد كردهء عبد الله بن عباس داد ، و رشيد از ورثهء وى بخريد . عين الروميه جزء سرزمين رقه است . گويند : بيشهء ابن هبيره اقطاع ابن هبيره بود كه ضبط شد ، و سپس اقطاع بشر بن ميمون شد كه صاحب طاقات بغداد در ناحيه دروازهء شام بود . آن ملك پس از آن از سوى رشيد خريدارى شد ، و اكنون جزء اراضى سروج است .
هشام قطعه ملكى را در رأسكيفا به دخترش عائشه داد كه به نام هم او معروف است . بعد اين ملك ضبط شد . عبد الملك و هشام قريهيى به نام سلعوس و نيمى از قريهيى به نام كفر جدا داشتند كه جزء الرها بود . تل عفراء و اراضى تل مذابا و مصلى و املاك مصادرهيى در حومهء حران و مستغلات آن به غمر بن يزيد تعلق داشت . مرج عبد الواحد پيش از آن كه الحدث و زبطره ساخته شود ، براى مسلمانان « حمى » بود ، و چون آن دو پديد آمدند ، مسلمانان بىنياز شدند و آن مرج مسكون شد . سپس حسين خادم آن را در خلافت رشيد به احواز منضم كرد و پس از چندى مردم بر آن دست انداختند و بر مزارعش چيره شدند ، تا آن كه عبد الله بن طاهر به شام آمد و آن اراضى را باز پس گرفت و جزء املاك « 1 » قرار داد . ابو ايوب رقى گويد : شنيدهام عبد الواحدى كه مرج به او منسوب است ، عبد الواحد بن حارث بن حكم بن ابى العاصى است كه پسر عم عبد الملك بوده است . مرج از آن وى بود و آن را براى مسلمانان حمى قرار داد . وى همان است كه قطامى او را مدح كرده و گفته است :
هامش
( 1 ) . منظور املاك متعلق به دربار خلفا است .