بود و سپاهى را به فرماندهى سعد بن عمرو بن حرام انصارى به غزاى نواحى بالاى انبار گسيل داشته بود . اهل اين دژها نزد وى آمده ، امان خواستند و او ، ايشان را امان داد و نيمى از كليساى مردم هيت را مستثنى كرد . آنگاه عمير به رقه بازگشت .
يكى از اهل علم مرا روايت كرده ، گفت : كسى كه از كوفه به هيت و دژهاى پس از آن رفت مدلاج بن عمرو سلمى حليف بنو عبد شمس بود كه از صحابه به شمار بود . وى آن مواضع را بگشود و حديثهيى را كه كنار فرات است ، بنا كرد .
اولاد او در هيت مىزيند ، از جملهء ايشان مردى بود با كنيه ابو هارون كه ذكر وى در آن ناحيت باقى است . به قولى ، مدلاج از سوى سعد بن عمرو بن حرام آمده بود ، و الله اعلم .
گويند : محل نهر سعيد بن عبد الملك بن مروان - كه وى را سعيد الخير مىناميدند و به كار نسك و عبادت مىپرداخت - بيشهزارى بود كه در آن درندگان يافت مىشدند . وليد آن را اقطاعا به وى داده و او در آنجا نهر كنده بود و آبادى كه آنجا است پديد آورده بود . برخى گويند : كسى كه آن مكان را به اقطاع وى داد عمر بن عبد العزيز بود . گويند : رافقه را اثرى از گذشته نبود و آن را منصور در سال صد و پنجاه و پنج ، همانند بناى شهر خويش در بغداد ، ساخت و سپاهيانى از اهل خراسان بر آن بگمارد و به دست مهدى سپرد كه آن زمان ولى عهد بود . سپس رشيد قصرهاى خود را در آنجا بساخت . بين رقه و رافقه فضاى كشتزارها واقع است ، و زمانى كه على بن سليمان بن على به عنوان والى به الجزيره آمد ، بازارهاى رقه را به آن ناحيه منتقل كرد . بازار بزرگ رقه از اين جمله بود كه آن را بازار كهنهء هشام مىخواندند . هنگامى كه رشيد به رقه آمد ما يحتاج خود را از آن بازارها فراهم آورد . درآمد اين بازارها
فتوح البلدان ( فارسى ) — صفحة 259
مساهمون: أحمد بن يحيى بن جابر ( البلاذري )
ص٢٥٩