كه زطيان همراه خود آوردند . گاوميشهاى بوقا نيز به همين سان بود .
ابو الخطاب گويد : پلى كه بين راه اذنه به مصيصه وجود دارد ، و در نه ميلى مصيصه واقع است ، به سال يكصد و بيست و پنج ساخته شد ، و آن را پل وليد مىخوانند . وى وليد بن يزيد بن عبد الملك بود كه كشته شد . ابو نعمان انطاكى و ديگران گويند :
اذنه در سال صد و چهل و يك يا صد و چهل و دو ساخته شد . سپاهيان خراسانى به فرماندهى مسلمة بن يحيى بجلى و لشكريان شامى به سركردگى مالك بن ادهم باهلى در آنجا لشكرگاه به پا كردند ، و اين دو را صالح بن على گسيل داشته بود .
گويند : چون سال صد و شصت و پنج رسيد ، مهدى پسر خود هارون الرشيد را به غزاى بلاد روم فرستاد و او در الخليج منزل كرد ، و سپس از آنجا برفت . وى مصيصه و مسجد آن را ترميم كرد و بر عده نگاهبانانش افزود و مردمان را سلاح و زاد بداد ، و قصرى را كه كنار جسر اذنه بر رود سيحان است ، بنا كرد . پيش از آن ، منصور صالح بن على را براى جنگ با بلاد روم فرستاده و او نيز هلال بن ضيغم را با جماعتى از مردم دمشق و اردن و ديگران گسيل داشته بود و او آن قصر را ساخته بود . لكن بناى قصر محكم نبود و رشيد آن را خراب كرد و دوباره بساخت . سپس در سال صد و نود و چهار ابو سليم فرج الخادم به بناى اذنه اقدام كرد ، و آن را محكم ساخت و بر آن دژ پديد آورد و جمعى از مردان خراسان و جز ايشان را با افزودن به عطايا به آنجا آورد ، و اين به امر محمد بن رشيد انجام شد . آنگاه قصر سيحان را مرمت كرد . رشيد در سال صد و نود و سه مرده بود و عامل او براى جمع عشر در ثغور ابو سليم بود . محمد وى را بر كار خود باقى گذارد و اين ابو سليم همان است كه در انطاكيه خانهيى به نام وى موجود است .
فتوح البلدان ( فارسى ) — صفحة 244
مساهمون: أحمد بن يحيى بن جابر ( البلاذري )
ص٢٤٤