قاصرين گسيل داشت . بالس و قاصرين از آن دو برادر از اشراف روم بود كه قريههاى اطراف خود را به اقطاع گرفته و نگاهبانى شهرهاى رومى شام را كه بين آن دو بود بر عهده داشتند . چون مسلمانان به آنجا رسيدند ، با اهل آن به شرط اداى جزيه يا جلاى بلد صلح كردند . بسيارى از ايشان به شهرهاى روم و سرزمين الجزيره و قريه جسر منبج كوچ كردند . آن زمان جسرى در اين قريه وجود نداشت و در زمان عثمان بن عفان رضى الله عنه به خاطر صائفهها « 1 » ساخته شد . به قولى ، آثار قديمى پل در آنجا وجود داشته است . گويند : ابو عبيده جمعى از جنگجويان را در بالس بگمارد ، و جماعتى از اعراب شام را كه پس از ورود مسلمانان به شام اسلام آورده بودند ، و نيز گروهى از طايفهء قيس را كه جزء سپاهيان اعزامى نبوده ، بلكه از باديهها كوچيده بودند ، در آنجا سكونت داد . در قاصرين نيز جماعتى را اسكان داد كه خود يا اعقابشان آنجا را ترك كردند . ابو عبيده به فرات رسيد و سپس به فلسطين بازگشت . بالس و قريههاى تابعهاش در تمامى حدود پست و بلند و ميانهء آن مزارع ديم مشمول عشر بود .
چون زمان مسلمة بن عبد الملك بن مروان فرا رسيد ، وى از طريق ثغور الجزيره براى جنگ با روميان رهسپار شد و در بالس اردو زد . اهل بالس و نيز مردم بويلس و قاصرين و عابدين و صفين كه قريههاى تابعهء آن است ، نزد وى آمدند . مردم مناطق بالاى اين ناحيه همگى پيش وى آمده تقاضا كردند نهرى از فرات براى ايشان حفر كند تا اراضى خود را مشروب سازند و در مقابل ثلث حاصل غلات را پس از وضع عشريه حكومتى به وى دهند .
مسلمه اين كار بكرد و نهر معروف به نهر مسلمه را حفر نمود ،
هامش
( 1 ) . جنگ و اردو كشى تابستانى .