نبرد مرج الصفر
گويند كه سپس روميان سپاه بسيارى گرد آوردند و هرقل جمعى را به كمك ايشان فرستاد . مسلمانان كه به دمشق مىرفتند در آغاز محرم سال چهارده در مرج الصفر « 1 » به آنان برخوردند و جنگ سختى در گرفت ، چنان كه خون مانند آب روان شد و آسياب بدان چرخيد . از مسلمانان حدود چهار هزار تن زخمى شدند .
آنگاه كفار شكست خورده هزيمت يافتند و روى برتافتند و بدون التفات به چيزى خود را به دمشق و بيت المقدس رسانيدند . در آن روز خالد بن سعيد بن عاصى بن اميه به شهادت رسيد . وى را كنيه ابو سعيد بود ، و شب روزى كه بامدادان آن نبرد رخ داد با ام حكيم دختر حارث بن هشام مخزومى و زن عكرمة بن ابى جهل ازدواج كرده بود . چون خبر مصيبت به ام حكيم رسيد ، ستون خيمه را بر كند و با آن به قتال پرداخت . چنين گويند كه وى هفت تن را در آن روز بكشت ، در حالى كه از تن او رايحهء عطر به مشام مىرسيد .
بنا به روايت ابو مخنف نبرد مرج بيست شب پس از واقعهء اجنادين رخ داد و شهر دمشق پس از آن گشوده شد ، و جنگ فحل بعد از فتح دمشق انجام گرفت ، لكن روايت واقدى استوارتر است .
در روز مرج خالد بن سعيد بن عاصى اين شعر بگفت :
آن كدامين سوار است كه جنگ با نيزه را خوش ندارد نيزهء خويش را به من عاريت دهد ، آنگاه كه آنان به مرج الصفر آيند
هامش
( 1 ) . حدود شش فرسنگى جنوب دمشق .