دادند كه مساجد و مراكز علمى تأسيس شود و اين كار عملى هم شد ، بطوريكه دامنهء فعاليت شيعه و نشر عقائد آن توسعهاش در مصر بيشتر شد از آنچه در شمال آفريقا بود .
پيشرفت شيعه برقآسا و آثار عمومى بهمراه داشت . مؤذنين بالاى گلدستههاى مساجد فريادشان به « حى على خير العمل » بلند بود ، گويندگان و خطبا در اول سخنرانى ، بر پيامبر مصطفى و على مرتضى و فاطمهء بتول و سبطين - حسن و حسين - درود ميفرستادند و حلقههاى درس در ازهر و غير آن بر مدار مذهب شيعه و آراء صادره از دادگاه بروفق روش شيعه بود .
معز دستور داد بر كاخهاى عمومى و امكنهء گوناگون اينجمله را بنويسند : بهترين مردم پس از پيامبر خدا على بن ابيطالب امير المؤمنين است .
روز هيجدهم ذى الحجه را عيد قرار داد ، همه ساله جشن و شادى در اينروز مهم تاريخى از پرشكوهترين و با اهميتترين جشنها بشمار ميرفت ، آنچنانكه گوئى دروديوار شهر بزرگ قاهره از بسيارى شادى و اظهار خوشحالى به خود ميلرزيد و معز شخصا با مردم شركت ميكرد « 1 » .
و از خطط مقريزى نقل شده : شعائر اندوه در روز عاشورا از زمان اخشيديين شروع و در عصر فاطميين دامنهء آن گسترش يافت .
در مصر - عهد فاطميين - روز عاشورا تعطيل عمومى ميشد :
نوحهگران و گويندگان شعر ، در كوچه و بازار به صورت موكب و هيئت ميگشتند و شيونكنان مىآمدند تا سر مزار حضرت ام كلثوم و نفيسه « 2 » .
سيد مير على در كتاب « مختصر تاريخ العرب » نوشته است : از مهمترين ساختمانهاى قاهره عمارت حسينيه بود ، حسينيه بنائى بود
هامش
( 1 ) - تاريخ الدولة الفاطميه - حسن ابراهيم صفحه 376 و 652 ط 2 .
( 2 ) - تاريخ الشيعهء مظفر .