و از وى بطاهر و از او به مستنصر باللّه ابى تميم پنجمين خليفهء فاطمى در كشور مصر ، و از اينجا اين گروه به دو بخش تقسيم ميشوند :
1 - گروهى كه گويند امامت از مستنصر به فرزندش مستعلى منتقل گشت . 2 - دستهاى كه معتقدند به فرزند ديگرش نذار انتقاليافت .
فرق بين اثنى عشريه ( 12 امامى ) و اسماعيليه ( 6 امامى )
اسماعيليه و اماميه را جهاتى چند از يكدگر جدا ميسازد :
فرق اول - اختلاف در شماره پيشوايان پس از امام صادق عليه السلام و افراد آن .
فرق دوم - مبالغه و اغراق اسماعيليه در تأويل آيات قرآن و سنت نبوى و اين روش براى سازش دادن دين است با اساس مذهبشان و تأويل هم بر پايهء خرد و روايات و اجماع و دلالت لفظى استوار نيست ، اما تأويلى كه اماميه دارند تحت شرايط معين و موارد ويژهاى است كه ذيلا نگاشته مىشود :
1 - ظاهريكه با عقل تطبيق نكند يا اجماع بر خلاف آن باشد .
2 - لفظ بر معنى درستى حمل شود .
3 - لفظ تحمل معنىئيكه بر آن حمل ميگردد داشته باشد .
4 - بطور فشرده تأويل نزد اماميه ، عبارت است از : انتقال لفظ از معنى حقيقى و استعمال آن در معنى مجازى با وجود قرينه ، ولى در تأويل اسماعيليه هيچيك منظور نميشود .
فرق سوم - دعوت اسماعيليه پر از موجهاى نهانى است ، بدانگونه كه عقايدشان بر بيشتر و يا بسيارى از محققين بحث كننده پيرامون اسماعيليه پوشيده است بخلاف دعوت و عقائد اماميه كه روشن بوده و داراى امور پنهانى نيست و پيچيدهگى هم ندارد . اسماعيليه در مخفى نگهداشتن