شاه اسمعيل سلطنتش را از ناحيهء خراسان تا هرات و از نهر جيحون تا خليج بصره و از ديار افغان تا فرات امتداد داد و اين در سال 1509 ميلادى بود و سرزمينهاى جنوب ايران را هم تصرف كرد ، تركها از پيشرفت سريع و روزافزون شاه اسماعيل به هراس افتادند .
ارتشى به فرماندهى با يزيد مركب از تركها و تركمانها فراهم آورده و بسوى ايران بسيج دادند ، جنگ ميان لشكر ايران و اتراك درگرفت ، و پيروزى نصيب ارتش ايران شد .
پس از خلع بايزيد و جانشين شدن فرزندش سلطان سليم دو مرتبه نقشهء هجوم به ايران را كشيدند ، سلطان سليم با يكصد و پنجاه هزار سرباز جنگجو ، و دويست توپ ، وارد سرزمين ايران شد ، و شروع به پيشروى نموده تا به تبريز كه آن روز پايتخت بود رسيد .
شاه اسماعيل در همدان بسر ميبرد ، تركها داراى سلاحهاى نوين و توپ بودند ، اما ايرانيها با همان اسلحهء پيشين از خود دفاع مينمودند ، جنگ ادامه يافت تا اينكه زمستان فرارسيد و هوا بشدت سرد شد توشهء سربازان ترك رو به كمى نهاد ، وباء هم بين سربازان درگير شد مجبور بعقبنشينى گشتند ، و ده هزار نفر از شيعيانرا كشتند .
لونكرك در كتاب « اربعة قرون من تاريخ العراق » مينويسد :
نخستين دستآويز سلطان سليم براى اعلام جنگ پيروى از سنىگرى بود ، فرمان مشهور و تاريخى ستمگرانهاش كه براى هميشه بجاى خواهد بود كشتار دستهجمعى شيعه است ، بدينگونه كه هرجا و بهركس دسترسى پيدا نمودند بايد آن
دولتهاى شيعه در طول تاريخ ( فارسى ) — صفحة 125
مساهمون: محمد جواد مغنية
ص١٢٥