سپاس از آن خداست سپاسش گوئيم و ياريش جوئيم و معتقدش باشيم ، و به او توكل كنيم ، و گواهى دهيم كه نيست شايسته پرستشى جز او يكتا است ، شريك ندارد ، و گواهيم كه محمد بنده و رسول او است ، و پناه بريم به خدا از بديهاى خود و بديهاى كردارهاى خود ، هر كه را خدا رهنمود گمراه كنى ندارد و هر كه را گمراه كرد رهنمائى ندارد .
ايا مردم راستش كه در اين امت سى پيغمبر دروغين خواهد بود نخست كسانى از آنها صاحب صنعاء است ( كه پايتخت يمن است و يكى در آن بكمك اشعث بن قيس مقارن وفات پيغمبر دعوى نبوت كرد ) و صاحب يمامه ( مسيلمه كذاب كه در آخر عمر پيغمبر دعوى نبوت كرد ) .
ايا مردم راستش هر كه خدا عز و جل را ملاقات كند و از روى اخلاص گواه باشد كه نيست شايسته پرستشى جز خدا و ديگرى را با او در نياميزد ببهشت رود .
و على بن ابى طالب ( ع ) برخاست و گفت : يا رسول الله پدر و مادرم قربانت چگونه آن را با اخلاص گويد و ديگرى را با آن نياميزد اين را براى ما شرح بده و روشن كن تا آن را بدانيم آن حضرت در پاسخ فرمود آرى براى حرص بر دنيا باشد و فراهم كردن دنيا از راههاى حرام و ناروا و دل بستن بدان ، و مردمانى باشند كه گفتارهاى نيكان را گويند و كردار زورگويان را به كار بندند پس هر كه ملاقات كند خدا عز و جل را و در او چيزى از اين خصلتها نباشد و او بگويد
لا إله الا الله
بهشت را دارد و اگر دنيا را بگيرد و آخرت را رها كند از آن او دوزخ باشد و هر كه محاكمه ستمكارى را در عهده گيرد يا در آن به او كمك كند ملك الموت بر او فرود آيد با مژده بلعنت خدا و آتش دوزخ كه جاويد در آن بماند و چه بد سرانجامى است .
و هر كه نياز پادشاه ستمگرى را بر او سبك كند در دوزخ جفت او باشد ، و هر كه سلطانى را بر ستم راهنمائى كند همراه آن است و او است بهمراه سلطان سختتر عذاب دوزخيان را دارند و هر كه دنيادارى را بزرگ شمارد و او را بطمع دنيايش دوست دارد خدا بر او خشم كند و هم درجه او باشد بهمراه قارون در تابوت اسفل دوزخ و هر كه براى خودنمائى و شهرت ساختمانى بسازد روز قيامت تا هفتم زمين طوق آتشين او گردد و در گردنش سوزان باشد سپس بدوزخ افكنده شود ، گفتيم يا رسول الله چگونه ساختمانى براى خودنمائى و شهرت باشد ؟ فرمود :
بيش از نياز بدان باشد يا براى باليدن باشد .
و هر كه از مزد كار مزدى بكاهد خدا كردارش را نابود سازد و بوى بهشت را بر او حرام كند ، و بوى آن از مسافت پانصد سال دريافت شود .
و هر كه يك وجب از زمين خيانت كند بهمسايهاش خدا روز قيامت تا هفتم طبقه بگردنش آن را طوق كند از آتش تا ويرا بدوزخ در آورد .
بحار الأنوار ( ج 73 ) ( آداب و سنن ) ( فارسى ) — صفحة 234
مساهمون: العلامة المجلسي
ص٢٣٤