27 - نوادر راوندى : تا على ( ع ) كه فرمود : نگوئيد زن طامث تا دروغ گفته باشيد ولى بگوئيد حائض زيرا طمث بمعنى جماع است ، خداى تعالى فرموده : نگائيده آنها را پيش از آنها آدمى و نه پرى " و نگوئيد كه به خلاء رفتم ولى بگوئيد چنانى كه خدا فرموده : ( 43 سوره النساء ) يا آيد يكى از شما از غائط ، و نگوئيد اهريق الماء تا دروغ گفته باشيد ولى بگوئيد ميروم بشاشم و به مسلمان رجيل ( مرد كوچك ) نام ننهند و مصحف را مصيحف ( مصحف كوچك ) ننامند و نه مسجد را مسيجد نامند .
و به همين سند گفته : رسول خدا ( ص ) گذر كرد بمردمى كه جوجه زندهاى را واداشته و به آن تير ميزدند ، فرمود : اينان كيانند خدا لعنتشان كناد .
28 - نهج البلاغه : از نوف بكالى كه امير مؤمنان ( ع ) شبى كه بيرون رفته بود از بسترش بدر آمد و بستارهها نگاه كرد و فرمود : اى نوف راستش داود ( ع ) در چنين ساعتى از شب برخاست پس فرمود : راستى اين ساعتى است كه بندهاى در آن بدرگاه پروردگارش دعا نكند جز كه برايش مستجاب شود مگر اينكه گمركچى يا كدخدا يا شرطى ( پاسبان ) يا طنبورزن يا طبال باشد . . .
29 - امالى طوسى : تا رسول خدا ( ص ) كه ميفرمود : هر كه خواب دروغ از خود گويد وادار شود ميان دو طرف يك دانه جو گره زند و نتواند .
و به همين سند است كه فرمود : ( ص ) نگيريد گور مرا مسجد و نه خانههاى خود را قبور .
30 - ثواب الاعمال : تا ابى هريره و عبد الله بن عباس كه رسول خدا ( ص ) براى ما خطبه خواند پيش از وفاتش آن آخرين خطبهاش در مدينه تا زمانى كه به خدا عز و جل رسيد و ما را پندها داد كه از آنها ديدهها اشكبار شد و دلها ترسان و تنها لرزان و دلها هراسان شدند بلال را فرمود تا فرياد الصلاة جامعه كشيد و مردم همه گرد آمدند و رسول خدا بيرون آمد تا بمنبر بر آمد و فرمود :
ايا مردم جلو آئيد و جا را براى آنان كه دنبال شمايند بگشائيد ، سه بار آن را فرمود ، تا مردم جلو كشيدند و بهم چسبيدند و كسى در دنبال خود نديدند سپس فرمود : ايا مردم جلو آئيد و جا براى آنان كه بدنبال شمايند بگشائيد ، مردى گفت : يا رسول الله براى كه جا گشائيم ؟ فرمود : براى فرشتهها فرمود : راستش چون آنها با شما همراه شوند جلو شما نباشند و در پس شما نباشند ولى در سمت راست و چپ شما باشند ، مردى گفت : يا رسول الله چرا در پيش و پس ما نباشند آيا از برترى ما است بر آنها يا برترى آنها بر ما ؟ فرمود : شما برتريد از فرشتهها بنشين آن مرد نشست و رسول خدا خطبه خواند ، فرمود :
بحار الأنوار ( ج 73 ) ( آداب و سنن ) ( فارسى ) — صفحة 233
مساهمون: العلامة المجلسي
ص٢٣٣