يك چهارم از درآمد مزرعه يا كمتر و يا بيشتر ( تفسيرى از لغت مخابره آورده ) .
و نهى كرده از مخاطره و آن فروش مسيره است پيش از رسيدنش كه هنوز سبز است ، و فروش رطب رما و سبزيها و مانند آن هم در حكم مخاضره است .
و بازداشت از فروش ميوه پيش از نمودارشدنش به اينكه رنگش سرخ شود يا زرد و رسيده شود و بتعبير ديگر پيش از آنكه از آفت مصون گردد .
و نهى فرمود : از منابذه و ملامسه و فروش بوسيله سنگريزه پرانى و در تفسير هر كدام از اينها دو قول است ، بقولى منابذه اينست كه كسى به طرف خود گويد : جامه يا كالاى ديگر را به من بپران يا من به تو مىپرانم و به همين كار بيع لازم باشد ببهاى چنين و چنان ، و بقولى اين است كه كسى بگويد چون سنگريزه براندم بهر چه برخورد بيع آن لازم شود و همين است معنى بيع با سنگريزه كه از آن نهى كرده ، و ملامسه اينست كه بگويد چون دست بجامهام زدى يا دست بجامهات زدم ببهاى چنانى بيع لازم گردد ، و بقولى معناى ملامسه اينست كه كالا را از پشت جامه دست كشد و نديده بيع لازم گردد ، و اينها رسم خريد و فروش مردم بوده در زمان جاهليت و رسول خدا ( ص ) آنها را غدقن كرده چون همه مايه غرر و خطرند .
و نهى كرد از بيع مجر و آن اينست كه فروخته شده باشد شتر يا جز آن بدان چه در شكم ماده شتر است . . . و نهى كرده از ملا قيح و مضامين و ملا قيح فروش جنين شتر آبستن است و مضامين فروش نطفه كه بماده تلقيح مىشود و عربها چنين معاملهها ميكردند .
و نهى كرد از بيع حبل الحبله : يعنى فروش فرزند جنينى كه در شكم شتر است و بقولى فروش نتيجه و آن غرر و خطر واضحى است .
و فرمود : از ما نيست كسى كه تغنى نكند به قرآن و مقصود اينست كه از ما نيست كسى كه با قرآن بىنيازى نجويد و نبايد بآوازهخوانى تفسير شود ، و روايت است كه هر كه قرآن بخواند بىنياز گردد و از آن پس فقير نباشد .
و روايت است كه بهر كه قرآن داده شود و گمان برد كه كسى بيش از آنچه به او داده شده داده شود خردى را كلان شمرده و كلانى را خرد ، و نبايد داراى قرآن بيند كه كسى از مردم زمين از او توانگرتر است و گرچه همه دنيا را با پهناوريش دارا شود ، و اگر كسى گويد چنانچه مردمى گفتهاند كه مقصود از آن ترجيع در خواندن و خوش آوازيست بايد كيفر بزرگى باشد در ترك آن زيرا كسى كه چنان نخواند از پيغمبر نباشد كه فرموده : " از ما نباشد كسى كه به قرآن تغنى نكند " و فرمود : كه من نهى شدم از خواندن قرآن در ركوع و در سجود اما در ركوع خدا را به
بحار الأنوار ( ج 73 ) ( آداب و سنن ) ( فارسى ) — صفحة 220
مساهمون: العلامة المجلسي
ص٢٢٠