تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بحار الأنوار ( ج 64 ) ( اخلاق اسلامى ) ( فارسى ) — صفحة 180

مساهمون:

ص١٨٠
39 - علل الشرائع ( ج 2 ص 147 ) بسندش از امام صادق عليه السّلام كه صاعقه بمؤمن نرسد و مردى به او گفت : ما ديديم يكى در مسجد الحرام نماز ميخواند و به او دچار شد . فرمود عليه السّلام : راستش او تير بكبوتران حرم مىزد . و به همين سند آورده كه فرمود : صاعقه بمؤمن و كافر هر دو رسد و به كسى كه در ذكر خدا باشد نرسد . بيان : تير ميزد بكبوتر حرم ، دلالت دارد كه منظور از مؤمن در آغاز خبر ، مؤمن كامل است كه روايت آينده دليل آنست ، و بسا آنكه صاعقه زده مؤمن نبوده و امام صلاح در اظهار آن نديده و آن را بكارش وابسته و يكم روشنتر است . 40 - علل الشرائع ( نيافتيم ) بسندش از محمد بن قيس كه شنيدم ابى جعفر ( ع ) مىفرمود : دو فرشته از آسمان به زمين فرو شدند و در هوا بهم برخوردند ، يكى از ديگرى پرسيد ، براى چه فرو شدى ؟ گفت : خدا مرا فرستاده بدرياى ايل تا ماهى را برانم براى جبارى كه دلش از ماهيهاى آن دريا خواسته و ماهى را بماهيگير آن دريا برانم تا بگيرد و خدا آرزوى او را برآورد كه كافر است ، تو براى چه فرستاده‌اى ؟ گفت : براى كارى عجب‌تر از كار تو مرا فرستاده بسوى يك بنده مؤمن روزه‌دار شب زنده دار كه آواز و دعايش در آسمان شناخته است تا وارو كنم ديگى كه براى افطارش پخته تا خدا آزمايش مؤمن را بپايانش رساند . توضيح : گويا ايل نام دريا است و آن در لغت شناخته نيست ( اشتهى عليه ) در نسخه‌ها چنين است و مىشود مقصود اين باشد كه آن را از خدا خواسته و به او اعتماد كرده و آن مخالف با كفرش نيست مانند دعا كردن فرعون . 41 - علل الشرائع ( ج 2 ص 248 ) بسندش از امام صادق ( ع ) كه چون خدا عز و جل خير بنده‌اى خواهد و او گناهى كند فورا كيفرش دهد و يادآور آمرزشخواهيش كند ، و چون خدا عز و جل بد بنده‌اى خواهد و او گناهى كند نعمتى در پيروى گناهش به او دهد تا آمرزش را فراموش كند و بگناه ادامه دهد ، و اينست قول خدا عز و جل