بدايات و نهايات
اكنون بايد دانست كه براى حالتى كه از جهت او اتفاق افتاده بدايات و نهاياتى است بدايت آن خوابست و پس از آن واقعه و مراد از واقعه پيشآمديست كه در ميان خواب و بيدارى از جهت او اتفاق مىافتد و پس از آن حالت است و بدنبال آن جذبهاى وجد و شور و وجدانست و پس از آن مشاهدهء قدرت است و پس از آن اتصاف بقدرت است و بعد از همه اينها تكوين است و هرگاه بخواهيم از حقايقى كه سالك در مسير خود بدست مىآورد به تفصيل سخن گوئيم فضاى كاغذ از بيان آن كوتاهى نمايد و در تنگناى قرار بگيرد زيرا كشف آيات الهى نعمتهاى نامتناهى حق سبحانه و تعالى است كه ظاهر و باطن و درون و بيرون را فرا گرفته و از حيطه شمارش و احصا بيرون است و به حكم آيه شريفه 34 سوره مباركه ابراهيم كه فرموده
وَ إِنْ تَعُدُّوا نِعْمَةَ اللَّهِ لا تُحْصُوها
از شمارش نعمتها و آيات ظاهرى و باطنى حضرت او عاجزيم .
امر به توقف
سالك سائر در مسير خويش به مرحلهاى مىرسد كه او را متوقف ساخته و به او مىگويند « قف » يعنى متوقف شو و از ادامه طريق خوددارى كن اينگونه امر از راه حرف و موت نبوده بلكه از