منحصر به وجدان و ذوق است و از اين نقطه نظر است كه جلالت انس و هيبت به درجات بيشتر و برتر از موقعيت قبض و بسط مىباشد .
و شيخ طريق نيز با دو بال انس و هيبتى كه دارد گاهى از صراط مستقيم و از استقامت دور مىشود و همين هم تلوين و تكوين اوست و تلوين او به صورتهاى زير متصور است چنانچه تلوين او گاهى بر اثر تجلى صفات جمال است كه عبارت از فضل و رحمت و لطف و كرم باشد و در اين حال مستغرق در انس است و گاهى تلوين او بواسطهى صفات جلال است كه عبارت از قدرت و عظمت و كبريائى و عزت و سطوت و شدت و بيم است كه در اين حال مستغرق در هيبت بود و گاهى تلوين او از امتزاج و اختلاط صفات است و در اين حال است كه با صفت انس و هيبت به مشاهده مىپردازد و صفات ياد شده چنان نيست كه همواره امتزاج و اختلاط پيدا كند بلكه امتزاج آنها در هنگامى صورت مىگيرد كه حضرت ذات تجلى نمايد و آنگاه كه ذات متجلى شد همه صفات هويدا مىگردد زيرا ذات است كه اصل صفات بوده و مجمع صفات مىباشد .
عارف به يقين رسيده
بديهى است سالكى كه به مقام خوف رسيده باشد و در ضمن آن حالت رجا و اميد هم داشته باشد او را مسلمان مىگويند و هرگاه در حالت قبض و بسط در آيد او را مؤمن به يقين رسيده مىخوانند