البتّه ، جاى تعجّب و شگفتى نيست كه خداوند سبحان براى سجده بر تربت سيد الشهداء عليه السّلام فضيلت قرار بدهد ، از اين جهت كه او آقا و سرور جوانان اهل بهشت و نور چشم رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلم و جگرگوشهء حضرت فاطمهء زهرا - سلام اللّه عليها - و فرزند امير مؤمنان على عليه السّلام و يكى از اصحاب كساء است .
و مقصود از كلمهء « أبناء » در قصهء مباهله ، در قرآن كريم نيز او و برادر بزرگوارش مىباشند .
و در مورد سورهء « هل أتى » با پدر و مادرش شريك بوده و يكى از كشتيهاى نجات براى امّت پيامبر صلّى اللّه عليه و آله و سلم و يكى از ائمّهء بر حقّ و يكى از دوازده جانشين پيامبر صلّى اللّه عليه و آله و سلم و چراغ هدايت است .
بر كسى كه كمترين بهره را از حديث و تاريخ داشته باشد ، آنچه از فضايل امام حسين عليه السّلام كه از رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلم - به صورت عام در مورد تمامى ائمه و يا به صورت خصوصى در مورد حضرت امام حسين عليه السّلام - روايت شده است ، مخفى و پوشيده نمىماند و به خوبى از آنها آگاه مىگردد ، بنا بر اين ، مانعى ندارد كه خداوند به سبب اعطاى فضيلت به سجده بر تربت حسينى عليه السّلام آن امام معصوم و شهيد عليه السّلام را شرافت بخشيده و تكريم نمايد .
علّامه كاشف الغطاء در كتاب خود « الأرض و التربة الحسينية » در بيان فلسفه و حكمت وجوب سجده بر زمين و استحباب سجده بر تربت امام حسين عليه السّلام مىنويسد :
و شايد سرّ اينكه شيعهء دوازده امامى خود را ملزم به سجده بر تربت حسينى عليه السّلام به عنوان يك وظيفهء استحبابى مىداند ، علاوه بر آنچه در فضيلت اين امر وارد شده است - كه اشاره به آن احاديثى دارد كه ذكر آنها گذشت - و نيز
هامش
ج 85 ، ص 149 : « محمّد بن عبد اللّه بن جعفر حميرى عن صاحب الزمان عليه السّلام ، انّه كتب إليه يسأله عن السجدة على لوح من طين القبر ، هل فيه فضل ؟ فأجاب عليه السّلام : يجوز ذلك و فيه فضل » .