6 - حميرى مىگويد : نامهاى به « فقيه » نوشته و چنين سؤال نمودم : آيا جايز است كه انسان به وسيلهء تربت و خاك قبر « 1 » ، خدا را تسبيح گويد و آيا چنين كارى فضيلت دارد ؟ پس حضرت جواب فرمود و من نامه را خوانده و از آن استنساخ كردم و در جواب آن حضرت چنين آمده بود : تسبيح بگو ؛ زيرا هيچ تسبيحى براى تسبيح گفتن افضل و برتر از تسبيح تربت ( قبر امام حسين عليه السّلام ) نيست . « 2 »
روشن است كه مراد از كلمهء « القبر » در سؤال راوى ، قبر امام حسين عليه السّلام است و « ال » در كلمهء مزبور براى عهد است ؛ زيرا مرقد مطهر و منوّر امام حسين عليه السّلام در آن زمان ، نزد امامان اهل بيت عليهم السّلام و شيعيان ، معهود و شناخته شده بوده است . و هرگاه در اين زمينه سؤالى مىشده ، مراد آنان قبر امام حسين عليه السّلام بوده است .
7 - محمّد بن عبد اللّه بن جعفر حميرى از امام زمان - عجّل اللّه تعالى فرجه - روايت مىكند و مىگويد : نامهاى خدمت آن بزرگوار نوشته و در مورد فضيلت سجده بر لوحى كه از خاك قبر ساخته شده است از حضرتش سؤال كرده كه آيا چنين كارى فضيلت دارد ؟ و حضرت پاسخ فرمودند : اين عمل جايز بوده و فضيلت دارد . « 3 »
هامش
( 1 ) - مراد از قبر ، قبر امام حسين عليه السّلام است . و غرض اينكه از خاك قبر ، تسبيح درست كند و با آن ، تسبيح را بشمارد .
( 2 ) - وسائل الشيعة ، ج 10 ، ص 421 . بحار الأنوار ، ج 101 ، ص 132 - 133 : « قال الحميرىّ : كتبت إلى الفقيه ، أسأله هل يجوز أن يسبّح الرجل بطين القبر و هل فيه من فضل . فأجاب و قرأت التوقيع و منه نسخت : تسبّح به ، فما فى شىء من السبح أفضل منه » .
( 3 ) - وسائل الشيعة ، ج 2 ، ص 608 ، و ج 4 ، ص 1034 و ج 10 ، ص 421 و بحار الأنوار ،