12 . « زنى را با اذيّت كردن تهييج و برافروخته نكنيد اگر چه ناموس شما را دشنام داده و متعرض آبروى شما گردند و امراى شما را ناسزا گفته باشند ، كه توان زنان اندك است و روحيهاى احساساتى و انديشهاى نورس دارند ، آنگاه كه زنان در شرك به سر مىبردند مأمور بوديم دست از آنان بازداريم ، و در جاهليّت اگر مردى با سنگ يا چوبدستى بر زنى حمله مىبرد او و خاندان پس از او دستخوش سرزنش مىشدند « 1 » » .
13 . « من اكراه دارم كه شما بدزبان باشيد ولى اگر شما اعمال آنها را توصيف مىكرديد . . . [ تمام فرمايش حضرت قبلا ذكر شد ] . « 2 » » .
14 . « فراريان را دنبال نكنيد و در پى كسى كه پشت به ميدان جنگ كرده ، مباشيد « 3 » » .
15 . « اسيرى را نكشيد « 4 » » .
16 . « و ناتوانها را ضربت نزنيد « 5 » » .
17 . « هماوردخواهى جز به اذن امام انجام نمىشود « 6 » » .
18 . « هر كس كه درخواست صلح از شما كرد از او بپذيريد « 7 » » .
19 . حضرتش به اشتر فرمود : « برحذر باش كه پيش از ديدار و گفتگو با آنان
هامش
( 1 ) . « وَ لا تهيجوا امرأة بأَذى وَ ا نْ شتمن اعراضكم و سببن امرأَكم فانهن ضعاف القوى و الأَنفس و العقول و قد كنا نومر بالكف عنهن و هن مشركات و ان كان الرجل ليتناول المرأة بالهراوة أو بالحديد فيعير بها و عقبه من بعده » .
( 2 ) . « انى اكره لكم ان تكونوا سبابين و لكنكُمْ لو وصفتم اعمالهم . . . » .
( 3 ) . « لا تتبعوا مولياً و لا تطلبوا مدبراً » .
( 4 ) . « لا تقتلوا اسيراً » .
( 5 ) . « و لا تصيبوا معوراً » ، من اعور الفارس اذا بدأ فيه موضع خلل .
( 6 ) . « و لايطلب المبارزه ا لا باذن الامام » .
( 7 ) . « و من القى اليكم السلم فاقبلوا منه » .