تخطي إلى المحتوى الرئيسي

الأسير في الإسلام (حقوق مخاصمات مسلحانه در اسلام (فارسى) — صفحة 145

مساهمون:

ص١٤٥
زيرا پيامبر صلّى اللَّه عليه و آله كشتن زنان و كودكان را نهى فرموده است ، و به مجرد اسارت حكم آنها مانند حكم ساير غنائم مىباشد . « 1 » نگارنده گويد : ميان علماء در عدم جواز قتل كودكان نابالغ اختلافى نيست . زنان نيز چنين‌اند كه قتلشان ، خواه قبل از اسارت و خواه بعد از اسارت ، جايز نيست . مگر آنچه كه از بعضى از خوارج نقل شده كه آنها كشتن بچه‌ها و زنان را جايز مىدانند . فقهاى اسلام عدم جواز قتل آنها را و نيز مملوك شدنشان را براى مسلمانان ، به نحو مسلمات ذكر كرده‌اند . « 2 » آنچه گفتيم در مورد زنان و كودكان بود . امّا در مورد ديگران بايد گفت كه فقهاء در كتاب‌هاى خود آنها را ذكر كرده و در حكم آنها قائل به تفصيل شده‌اند . اينك ما به ذكر بعضى از كلمات آنها بسنده مىكنيم . شيخ طوسى در المبسوط گويد : اگر پيرمردى از دشمن محارب اسير گردد چهار صورت پيش مىآيد : نخست اين كه او جنگجو و صاحب نظر در جنگ باشد . در اين مورد او حكم جوان را دارد و امام مختار است كه يا او را بكشد ، يا برده كند يا از او فديه ستاند و آزادش كند و يا بر وى منت گذارده و بدون فديه رهايش كند . دوم اين كه او داراى فكر و رأى نباشد ولى جنگجو باشد . در اين مورد
هامش
( 1 ) . التذكره ، ج 1 ، ص 423 . ( 2 ) . ر . ك : المبسوط ، ج 2 ، ص 13 و 20 ؛ السرائر ؛ 152 و در چاپ ديگر ص 167 ؛ الشرائع ، ج 1 ، ص 85 و در چاپ ديگر ، ص 204 و 208 ؛ النهاية ، ص 50 - 51 ؛ الوسيلة ، ص 194 - 195 ؛ جامع الشرائع ابن سعيد ، ص 236 ؛ الجمل و العقود شيخ ، ص 61 ؛ الغنية ، ص 159 ؛ التذكرة ، ج 1 ، ص 412 و 423 ؛ المنتهى ، ج 2 ، ص 926 ؛ التحرير ، ج 1 ، ص 140 ؛ القواعد ، ص 247 - 248 ؛ المغنى ، ج 10 ، ص 393 ؛ بدايةالمجتهد ، ج 2 ، ص 280 ؛ الّام شافعى ، ج 4 ، ص 175 ؛ نيل الاوطار ، ج 8 ، ص 72 و 74 .