اضافه بر آن چه ذكر شد ، عمل پيامبر صلّى اللَّه عليه و آله در جنگهايش نيز چنين بود ؛ زيرا آن حضرت به قتل زن و كودك دستور نداد ؛ بلكه آنان را [ در صورتى كه نجنگيده بودند ] به اسارت گرفت و برده ساخت يا آنها را چنان چه گذشت ، بخشيد و مورد مرحمت قرار داد و سنت بر جاى گذاشت .
علامه حلى در تذكره گويد :
كشتن بچههاى كفار و زنانشان ، در صورتى كه جنگاور نباشند ، جايز نيست زيرا پيامبر صلّى اللَّه عليه و آله كشتن زنان و اطفال را نهى كرد ، ديوانگان نيز در حكم كودكان هستند . « 1 »
در بداية المجتهد نيز آمده است : « اختلافى در بين فقها نيست ، در اين كه كشتن كودكان و زنان دشمن جايز نيست » . « 2 »
و در مغنى گويد : « به اتفاق نظر فقها اگر امام بر كفار چيره شود ، جايز نيست كه نوباوگان به بلوغ نرسيده را بكشد » .
از ابن عمر نيز روايت شده كه پيامبر صلّى اللَّه عليه و آله كشتن زنان و كودكان را نهى كرده است و بدليل همين است كه ميان علما اتفاق نظر است كه نوباوه به مجرد اسير شدن برده مىشود . « 3 »
باز در تذكره آمده است :
اسيران بر دو گونهاند : مذكر و مونث . . . امّا زنان و كودكان به اسارت مورد تملك قرار مىگيرند و كشتن آنان به اجماع علماء جايز نيست ،
هامش
( 1 ) . التذكره ، ج 1 ، ص 412 .
( 2 ) . بداية المجتهد ، ج 1 ، ص 280 .
( 3 ) . المغنى ، ج 10 ، ص 390 ، 393 ؛ الّام شافعى ، ج 4 ، ص 175 .