تخطي إلى المحتوى الرئيسي

غرر الحكم ودرر الكلم ( فارسى ) — صفحة 646

مساهمون:

ص٦٤٦
احسان ياورت باشد .

5162 / 10 -

ابذل لصديقك كلّ المودّة و لا تبذل له كلّ الطّمانينة ، و أعطه من نفسك كلّ المواساة و لا تقصّ إليه بكلّ أسرارك . 2 / 233 ببخشاى بر دوست خود كمال مودّت و دوستى را ، ولى همهء اطمينان خود را به او نكن ، و نسبت به او از خويشتن همهء مواسات را انجام ده ولى همهء اسرار خود را به او بازگو مكن .

5163 / 11 -

إيّاك أن تخرج صديقك إخراجا يخرجه عن مودّتك ، و استبق له من أنسك موضعا يثق بالرّجوع إليه . 2 / 301 بپرهيز از اينكه دوست خود را چنان از نزد خود برانى كه جايى براى دوستى باقى نگذارى ، و از رفاقت و انس با او مقدارى بر جاى نه كه براى بازگشت بدان اعتماد كند .

5164 / 12 -

إذا كثرت ذنوب الصّديق قلّ السّرور به . 3 / 137 هنگامى كه خلافكارىهاى دوست زياد شد ، شادمانى نسبت به او كم شود .

5165 / 13 -

إذا ظهر غدر الصّديق سهل هجره . 3 / 188 هنگامى كه بىوفايى دوست نسبت به انسان آشكار گرديد ، جدايى از او آسان شود ( و ديگر عذرى در كار نيست ) .

5166 / 14 -

بئس الصّديق الملول . 3 / 252 آدم دلگير و ملول دوست بدى است .

5167 / 15 -

ربّ صديق يؤتى من جهله لا من نيّته . 4 / 72 چه بسا دوستى كه برخورد شود با او به خاطر نادانىاش نه به خاطر نيت و قصد درونىاش .

5168 / 16 -

صديقك من نهاك و عدوّك من أغراك . 4 / 211 دوست صميمى تو كسى است كه تو را از كارهاى زشت باز دارد ، و دشمن تو كسى است كه تو را به كار زشت وادارد .

5169 / 17 -

عند زوال القدرة يتبيّن الصّديق من العدوّ . 4 / 323