است كه خود يا ديگران را براى احتكار به رنج و تعب وادارند .
باب الحكمة ( فرزانگى ، علم صحيح )
2055 / 1 -
الحكمة ترشد . 1 / 11 حكمت ، انسان را به راه راست راهنمايى كند .
2056 / 2 -
الحكمة عصمة ، العصمة نعمة .
1 / 12 حكمت ، نگهبان و نگهدارندهء انسان ( از انحراف و زشتى ) است و عصمت نعمت ( الهى ) است .
2057 / 3 -
الحكم رياض النّبلاء . 1 / 245 حكمتها ( و دانشهاى درست ) بوستانهاى مردمان دانا و هوشيار است .
2058 / 4 -
الحكيم يشفى السّائل و يجود بالفضائل . 1 / 394 شخص حكيم درخواست كنندهء سائل را درمان نمايد ، و به فضائل و كمالات ، جود و بخشش كند .
2059 / 5 -
الحكيم من جازى الإساءة بالإحسان . 2 / 29 حكيم كسى است كه بدى را به نيكى پاداش دهد . « 1 »
2060 / 6 -
الحكمة روضة العقلاء و نزهة النّبلاء . 2 / 32 حكمت بوستان و خردمندان و گردشگاه مردمان دانا و هوشيار است .
2061 / 7 -
العلم ثمرة الحكمة و الصّواب من فروعها . 2 / 39 علم و دانايى ثمرة و ميوهء حكمت است ، و درستى و حقيقت شاخههاى آن .
2062 / 8 -
الحكمة ضالّة كلّ مؤمن فخذوها و لو من أفواه المنافقين . 2 / 58 حكمت گمشدهء هر انسان با ايمانى است ، آن را فرا گيريد اگر چه از دهان منافقان باشد .
2063 / 9 -
القلب ينبوع الحكمة و الأذن مغيضها . 2 / 119 دل ، چشمهء حكمت است و گوش ، محلّ ورود آن .
هامش
( 1 ) - آن شاعر پارسى گويد :بدى را بدى سهل باشد جزا * اگر مردى « احسن الى من اساء »