به وسيلهء احسان ، مردمان به بردگى در آيند .
1837 / 42 -
جحود الإحسان يحدو على قبح الامتنان . 3 / 376 انكار كردن احسان ، انسان را بر زشتى منّت گذاردن مىخواند . « 1 »
1838 / 43 -
جحود الإحسان يوجب الحرمان . 3 / 376 انكار كردن احسان ، موجب حرمان و بىبهره ماندن از آن شود . « 2 »
1839 / 44 -
خير العباد من إذا أحسن استبشر و إذا أساء استغفر . 3 / 433 بهترين بندگان كسى است كه هر گاه كار نيكى بكند شادمان گردد ، و چون كار بدى انجام دهد آمرزشخواهى كند .
1840 / 45 -
رأس الإحسان الإحسان إلى المؤمنين . 4 / 48 اساس احسان ، احسان كردن به مؤمنان است .
1841 / 46 -
رأس الإيمان الإحسان إلى النّاس . 4 / 52 اساس ايمان احسان كردن به مردمان است .
1842 / 47 -
زكات الظّفر الإحسان . 4 / 105 زكات پيروزى ، احسان و نيكو كارى است .
1843 / 48 -
زينة الإسلام إعمال الإحسان . 4 / 117 زيور اسلام ، انجام دادن نيكو كارى است .
1844 / 49 -
سبب المحبّة الإحسان . 4 / 121 وسيله و ابزار محبّت احسان است .
1845 / 50 -
صاحب الإخوان بالإحسان و تغمّد ذنوبهم بالغفران . 4 / 204 با برادران ايمانى با احسان مصاحبت كن و گناهان و خطا كارهايشان را با گذشت و آمرزش بپوشان .
1846 / 51 -
صنائع الإحسان من فضائل
هامش
( 1 ) - يعنى سبب مىشود كه احسان كننده دست به كار زشت منّت گذاردن بزند ، چون مىخواهد احسان خود را يادآور شده و به رخ او بكشد .
( 2 ) يعنى انكار احسان از سوى كسى كه به او احسان شده موجب بىبهره ماندن او از احسانهاى بعدى گردد .