5 / 210 كسى كه به روز جزا يقين داشته باشد احسان و نيكو كارى كند ( نه ظلم و بيدادگرى ) .
1865 / 70 -
من أيقن أحسن . 5 / 134 كسى كه يقين ( به پاداش الهى و روز جزا ) داشته باشد احسان كند .
1866 / 71 -
من أحسن اكتسب حسن الثّناء . 5 / 280 كسى كه احسان كند ستايش و ثناى مردم را به دست آورد .
1867 / 72 -
من قطع معهود إحسانه قطع اللَّه موجود إمكانه . 5 / 234 كسى كه احسان معهودى را كه خود را بدان عادت داده قطع كند ، خداوند توانمندى موجود او را ( بر احسان كردن ) قطع كند .
1868 / 73 -
من كتم الإحسان عوقب بالحرمان . 5 / 275 كسى كه احسان ( ديگران ) را كتمان كند ( و بپوشاند ) به حرمان ( و محروميّت از احسان ) كيفر شود .
1869 / 74 -
من منع الإحسان سلب الإمكان . 5 / 275 كسى كه جلوگيرى كند از احسان ( و به مردم نيكى نكند ) امكان و توانايى ( احسان ) از او گرفته شود .
1870 / 75 -
لن يسترقّ الإنسان حتّى يغمره الإحسان . 5 / 64 هيچگاه انسان به بندگى در نيايد تا آنگاه كه احسان او را فرا گيرد .
1871 / 76 -
لم يدرك المجد من عداه الحمد . 5 / 93 به مجد و عظمت نرسد كسى كه ستايش مردم از او گذشته ( و به سوى ديگران رفته ) است . « 1 »
1872 / 77 -
لو رأيتم الإحسان شخصا لرأيتموه شكلا جميلا يفوق العالمين .
5 / 119 اگر احسان به صورت شخصى
هامش
( 1 ) - يعنى كسى كه در اثر نيكو كارى نكردن ستايش مردم را به خود جلب نكرده و از او گذشته و به سوى ديگران جلب شده ، به مجد و عظمت نخواهد رسيد ، مگر آنكه با احسان و نيكو كارى آن را به سوى خود جلب كند .