1380 / 73 -
عقبى الجهل مضرّة و الحسود لا تدوم له مسرّة . 4 / 363 سرانجام جهل و نادانى زيانبار است ، و براى حسود هيچ مسرّت و خوشى پايدار نماند .
1381 / 74 -
غنى الجاهل بماله . 4 / 376 بىنيازى و توانگرى نادان به مال اوست .
1382 / 75 -
فكر الجاهل غواية . 4 / 413 فكر و انديشهء نادان گمراهى است .
1383 / 76 -
عقوبة الجهلاء التّصريح . 4 / 362 زجر و منع نادانان ( از كار زشت ) به گفتن آشكار است . « 1 »
1384 / 77 -
قطيعة الجاهل تعدل صلة العاقل . 4 / 509 بريدن از نادان برابر است با پيوند با دانا و خردمند .
1385 / 78 -
كلّ جاهل مفتون . 4 / 527 هر نادانى فريفته است . « 2 »
1386 / 79 -
غاية الجهل تبجّح المرء بجهله . 4 / 373 نهايت نادانى اين است كه آدمى به نادانى خود شادمان باشد .
1387 / 80 -
غرور الجاهل بمحالات الباطل . 4 / 378 فريب جاهل به مكر و حيلههاى باطل است ( كه شيطان و يا ديگران براى او ترتيب دهند ) .
1388 / 81 -
كفي بالمرء جهلا أن ينكر على النّاس ما يأتي مثله . 4 / 584 در نادانى انسان همين بس است كه بد شمارد از مردم آنچه را خود مانند آن را انجام دهد .
1389 / 82 -
كلّما حسنت نعمة الجاهل ازداد قبحا فيها . 4 / 619 به هر اندازه كه نعمت بر جاهل نيكو شود
هامش
( 1 ) - براى فهم اين كلام بايد كلام قبلى آن را در نظر گرفت كه فرموده : « عقوبة العقلاء التلويح » يعنى اگر بخواهند عاقلان را از كار زشت باز دارند با اشاره است . « العاقل يكفيه الاشارة » ولى جاهلان و نادانان اين گونه نيستند .
( 2 ) و جمله بعدى آن اين است كه فرمود : « كلّ عاقل محزون » يعنى نادان است كه شيفته و فريفته دنيا شده و در انديشه آخرت نيست ، ولى عاقل اندوهگين و محزون است .