تخطي إلى المحتوى الرئيسي

غرر الحكم ودرر الكلم ( فارسى ) — صفحة 149

مساهمون:

ص١٤٩
الّذى منه هرب ، و التّارك الغنى الّذى إيّاه طلب . 6 / 230 واى بر بخيل كه از فقرى كه مىگريخت در آمدنش شتاب كرده ، و توانگرى و توانمندى را كه در جستجوى آن بود از دست داده است .

820 / 67 -

لا تبخل فتقتر و لا تسرف فتفرط . 6 / 296 بخل نكن كه زندگى را بر خود تنگ مىكنى ، و زياده روى مكن كه از حدّ بگذرانى .

821 / 68 -

لا مسبّه كالشّحّ . 6 / 352 وسيله‌اى براى دشنام دادن مردمان مانند بخل نيست .

822 / 69 -

لا مروّة لبخيل . 6 / 346 بخيل ، جوانمردى ندارد .

823 / 70 -

لا خير فى صديق ضنين . 6 / 391 خيرى در دوست بخيل نيست .

824 / 71 -

لا سوءة أسوء من الشّحّ . 6 / 379 هيچ بدى ، بدتر از بخل نيست .

825 / 72 -

لا غربة كالشّحّ . 6 / 357 هيچ تنهايى و غربتى همچون بخل نيست .

826 / 73 -

لا مروّة مع شحّ . 6 / 360 با بودن بخل جوانمردى نيست .

827 / 74 -

لا سوأة أسوء من البخل . 6 / 399 هيچ بدى بدتر از بخل نيست .

828 / 75 -

لا يبقى المال إلّا البخل و البخيل معاقب ملوم . 6 / 416 به جاى نگذارد مال را جز بخل ، و شخص بخيل نيز مورد عقاب و سرزنش خواهد بود .

829 / 76 -

كثرة التّعلّل آية البخل . 4 / 589 بهانه جويى بسيار ( براى ردّ كردن سائل و نپرداختن مال ) نشانهء بخل است .

830 / 77 -

لو رأيتم البخل رجلا لرأيتموه شخصا مشوّها . 5 / 111 اگر بخل را به صورت مردى ببينيد ، او را شخصى زشت رو خواهيد ديد .

باب الاستبداد ( خود رأيى )

831 / 1 -

المستبدّ متهوّر فى الخطأ و الغلط . 1 / 317
غرر الحكم ودرر الكلم ( فارسى ) — صفحة 149 | عبد الواحد الآمدى التميمي / سيد هاشم رسولى محلاتى