حرف « الباء »
باب البخل
754 / 1 -
البخيل مذموم ، الحسود مغموم .
1 / 36 انسان بخيل نكوهيده است ، آدم حسود اندوهگين است .
755 / 2 -
البخل فقر . 1 / 37 بخل ، فقر و نيازمندى است .
756 / 3 -
الشّحّ مسبّة . 1 / 38 بخل ، دشنام انگيز است .
757 / 4 -
الشّحّ يكسب المسبّة . 1 / 82 بخل ، دشنام به بار آرد .
758 / 5 -
البخل يزرى بصاحبه . 1 / 116 بخل ، انسان را پست و حقير سازد .
759 / 6 -
البخيل خازن لورثته . 1 / 127 بخيل ، خزينهدار ورثهء خويش است .
760 / 7 -
البخل يكسب الذّمّ . 1 / 128 بخل ، نكوهش به بار آرد ( و موجب نكوهش كردن مردمان گردد ) .
761 / 8 -
البخيل متعجّل الفقر . 1 / 183 بخيل ، فقر زودرس براى خويش آورد .
762 / 9 -
البخل يوجب البغضاء . 1 / 199 بخل ، دشمنى به بار آرد .
763 / 10 -
البخيل أبدا ذليل . 1 / 199 بخيل ، هميشه خوار و ذليل است .
764 / 11 -
البخيل متحجّج بالمعاذير و التّعاليل . 1 / 336 شخص بخيل ( براى بخل خود ) به عذرها و علّتهاى ( بيهوده ) متوسّل شود و بهانه جويى كند .
765 / 12 -
البخل يذلّ مصاحبه و يعزّ مجانبه . 1 / 370 خوى زشت بخل مصاحب خود را خوار گرداند و هر كه از آن دورى كند به عزّت و سر بلندى رساند .