بازگشت ( در 460 / 1068 ) . نگاه كنيد به : اخبار ، چاپ م . اقبال ، ص 43 - 46 . قطعا در اين موقعيت سلطان ساوتگين را به همراه رئيس اغلب بن على به باب فرستاد . در زيربخش 22 لشكركشى به گرجستان صريحا « لشكركشى به روم » ذكر شده است و در زيربخش 42 به اعزام ساوتگين به باب ، متعاقب « فتح آذربايجان » ، به نحوى مبهم اشاره شده است . بههرحال مأموريت ساوتگين كوشش نخست و موقت سلجوقيان در راه برقرارى تسلط بر باب بود .
اغلب مذكور در اين بند در 425 / 1032 متولد شد و بايد يكى از پسران على بن اغلب بوده باشد ، كه شروانشاه در 427 / 1035 زندانيش كرد . اغلب بن على ، در مقام للهء امير جوان ، عبد الملك عمل مىكرد .
مفرّج از مقام و منزلت خويشاوند خود ، اغلب ، زياد راضى نبود ، و هنگامى كه ميانشان كشمكش آغاز شد عبد الملك ، اميرزادهء باب ، از پناهگاه خود در خيداق بازگشت و در 460 / 1068 رسما امير اعلام شد .
مفرّج نيز براى استقبال امير به بيرون شهر رفت .
اينكه باب خصلت خود را به عنوان پايگاه مقدم اسلام ، بر اثر وابسته شدن دو گروه متخاصم به طوايف داغستانى ، تا چه پايه از دست داد ، عجيب است : مفرّج به سريريها متكّى شد و عبد الملك به خيداق و « اميران كوهستان » .
در 461 / 1068 ، هنگامى كه فريبرز شروانى روابط خود را با الپ ارسلان بهبود بخشيد ( زيربخش 22 ) ، به بهانهء اينكه برادر فراريش گژدهم ، به « رؤسا » ى باب پناهنده شده است ، به آنجا تاخت . اين بار مفرّج غيرمنتظرانه تغيير موضع داد و پيروزى فريبرز را فراهم ساخت .
علّت آن بود كه رقيب وى ، اغلب بن على ، از عبد الملك حمايت مىكرد .
تاريخ شروان و دربند ( فارسى ) — صفحة 135
مساهمون: ولاديمير مينورسكى
ص١٣٥